ตัวกรองผลการค้นหา
ปหาน
หมายถึง[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).
พาณโยชน์
หมายถึงน. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
ฤกษณะ
หมายถึง[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).
วิษาณ
หมายถึงน. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).
กร, กรณ์
คำบาลีกร กรณ
คำสันสกฤตกรณ
กิจจะลักษณะ
คำบาลีกิจฺจ+ลกฺขณ
คำสันสกฤตกิจฺจ+ลกฺษณ
โบราณ
คำบาลีโปราณ
คำสันสกฤตเปาราณ
พิจารณา
คำบาลีวิจารณ วิจารณา
คำสันสกฤตวิจารณา
วิจารณ์
สมณศักดิ์
คำบาลีสมณสกฺก
คำสันสกฤตสมณศกฺย
สิริลักษณ์
คำบาลีสิริ+ลกฺขณ
คำสันสกฤตศฺรี+ลกฺษณ
เสาวลักษณ์
คำบาลีสุลกฺขณ
คำสันสกฤตสุลกฺษณ