ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. อยู่, มาอาศัยอยู่, เช่น โรงเรียนปิดเทอมแล้วไม่ยอมกลับบ้าน มัวสิงสู่อยู่ที่หอพัก, สิง ก็ว่า.
[หฺมอง] ว. ขุ่น, มัว, เช่น เครื่องแก้วหมอง เครื่องเงินหมอง, ไม่ผ่องใส, ไม่แจ่มใส, เช่น หน้าหมอง.
ว. มีแสงมัวจนมองอะไรไม่เห็นถนัดชัดเจน เช่น แสงเดือนหรุบรู่, รุบรู่ หรือ รุบหรู่ ก็ว่า.
ลมจับ
V
อาการหน้ามืดตามัวจนถึงสิ้นสติ, หมดสติ
น. อากาศมัวเนื่องจากในอากาศขณะนั้นมีอนุภาคที่มองไม่เห็น เช่น เกลือจากทะเล ควันไฟ ฝุ่นละอองปะปนอยู่เป็นจำนวนมาก.
ว. มีแสงมัวจนมองอะไรไม่เห็นถนัดชัดเจน เช่น แสงเดือนรุบรู่, รุบหรู่ หรุบรู่ หรือ หรุบหรู่ ก็ว่า.
คำประกอบท้ายกริยาหรือวิเศษณ์ เพื่อให้เน้นความหมายหรือให้เสร็จไป เช่น กินเสีย มัวไปช้าเสีย.
(แร่) แร่จำพวกหนึ่งลักษณะเป็นแก้วมัว ๆ ไม่ใสไม่ทึบ มีสีฟ้าอ่อนหรือสีเทา
ลับหลัง
ADV
คุณมัวแต่พูดลับหลังอยู่อย่างนี้จะได้ประโยชน์อันใดเล่า
ไม่ใช่ต่อหน้า, ไม่ใช่ซึ่งหน้า
ยึกยัก
คุณจะตัดสินใจอย่างไรก็บอกมา อย่ามัวแต่ยึกยักอยู่เลย
ไม่อยู่กับร่องกับรอย, ไม่ตกลงใจอะไรสักอย่าง
เปล่าประโยชน์
ADJ
อย่ามัวเสียเวลากับสิ่งที่เปล่าประโยชน์เหล่านี้เลย
พาลกระแชง
นายจะมามัวพาลกระแชงใส่พวกเราหน่อยเลย อยู่เฉยๆ ดีกว่า
พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย