ผลการค้นหา

ภูริเดช* *ภูริเดช *ภูริเดช*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 175 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภูริเดช"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฤทธิ์

ความยิ่งใหญ่,ประภาพ,มหิทธิ,ฤทธิ์,ฤทธิ์เดช,อานุภาพ,อานุภาวะ,อำนาจ,อำนาจศักดิ์สิทธิ์,อิทธิ,อิทธิ-,อิทธิปาฏิหาริย์,แรงอำนาจ
 คำไวพจน์

เรือง,เรือง ๆ

ว. มีแสงน้อย ๆ อย่างแมงคาเรืองหรือหิ่งห้อย เช่น จุดเทียนมีแสงเรือง เห็นแสงไฟเรือง ๆ; แตกฉาน เช่น เรืองปัญญา; โด่งดัง เช่น เรืองเดช เรืองยศ เรืองนาม เรืองอำนาจ.
 พจนานุกรมไทย

กำพต

[-พด] น. ลูกศร เช่น พระเอาโอสถ ทาลูกกำพต พาดสายศิลปคือ พระอัคนี สมเด็จสี่มือ ดาลเดชระบือ ระเบิดบาดาล. (สุธน).
 พจนานุกรมไทย

คุณบท

[คุนนะ-] น. กลบทโบราณชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า “เดชกุศลผล ตนข้าแปล แก้คัมภีร์ ที่ชาดก, ยกจากอรรถ จัดปัญญาส ชาติโพธิสัตว์ คัดประจง”. (ศิริวิบุลกิตติ).
 พจนานุกรมไทย

ผู้ใดรู้จักจน ผู้นั้นนับเป็นผู้ตื่น ผู้ใดชนะอื่น ผู้นั้นเป็นผู้แข็งแรง ผู้ใดชนะตนเอง ผู้นั้นเป็นคนมีเดช
 ปรัชญาสามก๊ก

ผีเมือง

ผีรักษาเมือง เข้าพ่อหลักเมืองหรือบุคคลที่มาสร้างบ้านแปลงเมือง เรียก ผีเมือง อย่างว่า เมื่อนั้นผีเมืองย้านยักโขขามเดช เลยเล่าละหน่อแก้วกลางห้องพ่ายพัง (สังข์).

ผี - เมือง
 ภาษาอีสาน

ฉลาด

กรด,กุศล,คมกริบ,คมคาย,จินดาหรา,ฉลาด,ฉลาดเฉลียว,ชำนาญ,ซุ่มคม,ธีร,ธีร-,ธีระ,ประทักษ์,ประพิณ,ประวีณ,ปวีณ,ปัญญา,พยัต,พฤทธ์,พิทูร,พุทธิ,ภูริ,ภูรี,รอบรู้,วิจักขณ์,วิจักษณ์,วิทูร,วิสารทะ,หัวแหลม,เฉลียว,เฉียบแหลม,เฉโก,เธียร,เมธา,แสนรู้,โกวิท,โกศล,โพธ
 คำไวพจน์

ฮอดฮ้อย

ถึงจำนวนร้อย เรียก ฮอดฮ้อย อย่างว่า เมื่อนั้นตนประเสริฐท้าวธรงเดชลือฤทธิ์ ทวนเชษฐาไต่ทางนำน้อง คอยเห็นซวงหลวงพ้นฮังฮามหลายหลาก ยาวฮอดฮ้อยประมาณเส้นเชือกงัว (สังข์).

ฮอด - ฮ้อย
 ภาษาอีสาน

อวด

ก. สำแดงให้รู้เห็น เช่น อวดฤทธิ์อวดเดช, แสดงให้ปรากฏ เช่น อวดความสามารถ, นำออกให้ดูให้ชม เช่น เอาของมาอวด, ยกย่องต่อหน้าคน เช่น อวดว่าลูกตัวเก่ง, แสดงให้ผู้อื่นเข้าใจว่าตนมีคุณสมบัติเช่นนั้น ทั้ง ๆ ที่มิได้มี เช่น อวดเก่ง อวดภูมิ.
 พจนานุกรมไทย

กระกูล

ตระกูล, เชื้อ, สาย, เหล่า, กอ, เผ่าพันธุ์เรียก กระกูล สกุล ตระกูล ก็ว่า อย่างว่า พระยานาคน้าวกลอนถี่ถามดู กุมารมาแต่ใดเถิงข้อย นั่นเด จักว่าเป็นแนวเชื้อกะกูลนามในทีปใดเด เจ้าพ่อทรงเดชได้เดินดั้นฮอดเฮา นี้นา (สังข์) .

กระ - กูน
 ภาษาอีสาน

ไกว่

ไขว้ นอนขาขัดกันเรียก นอนไขว่ห้าง เอาไม้สองอันไขว้กัน เรียก ไม้กากบาทไกว่กัน อย่างว่า สังขราชฮู้ฮักพี่เฮวแฮง ไกลกระจัดไกว่ตีนตำต้อง เป็นแสงล้ำลางไฟฟองเดช สังขราชกล้ากลายสู่บ่ถอย (สังข์).

ไกว่
 ภาษาอีสาน

หาก

ก. โบราณใช้เป็นกริยาช่วยหมายความว่า พึง, ควร, เช่น “อันไตรโลกย์หากบูชา” = อันไตรโลกย์พึงบูชา. ว. จาก, แยกออกไปอีกส่วนหนึ่ง, เช่น ออกหาก ต่างหาก. สัน. ถ้า, แม้, เช่น หากเธอมาฉันก็จะรอ; เผอิญ เช่น หากอักนิฏฐ์พรหมฉ้วย พี่ไว้จึงคง. (ตำนานเรื่องศรีปราชญ์), หากเดชพระจอมจุมพลป้องบไภยันต์. (บุณโณวาท).
 พจนานุกรมไทย