ค้นเจอ 350 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภิกษุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

offence

อาบัติ

N

พระวินัยที่พระภิกษุละเมิดจนเป็นเหตุต้องอาบัติปาราชิกนั้นมี 4 ข้อ

โทษที่เกิดจากการล่วงละเมิดสิกขาบท หรือข้อห้ามแห่งพระภิกษุ

punish the monk who breaks the religious discipline

ปรับอาบัติ

V

สมภารปรับอาบัติพระใหม่

เอาโทษเป็นผิดตามพระวินัย (ใช้แก่พระภิกษุ)

confess one's misdemeanors

ปลงอาบัติ

V

พระสงฆ์จะเข้าพิธีปลงอาบัติในวันโกน

แสดงความผิดของตนเพื่อเปลื้องโทษทางวินัย (ใช้แก่พระภิกษุ)

be under interdiction

อยู่กรรม

V

พระรูปนั้นต้องอยู่กรรมเพื่อออกจากอาบัติ

แยกตนออกไปประพฤติวัตรเพื่อออกจากอาบัติสังฆาทิเสส (ใช้แก่ภิกษุ)

sham monk

อลัชชี

N

เขาเป็นเพียงอลัชชีที่อาศัยผ้าเหลืองประพฤติผิดเท่านั้น

นักพรตหรือภิกษุผู้มักประพฤติละเมิดพระพุทธบัญญัติ

กัปปิยการก

[-การก] น. ผู้ปฏิบัติภิกษุในเรื่องปัจจัย ๔ คือ จีวร อาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค.

กัปปีย์

[กับปี] (ปาก) น. กับข้าว (ใช้เฉพาะภิกษุสามเณร), มักใช้เข้าคู่กับคำ จังหัน ว่า กัปปีย์จังหัน.

กุฏิ

[กุด, กุดติ, กุติ] น. เรือนหรือตึกสำหรับพระภิกษุสามเณรอยู่. (ป., ส.).

เข้าปริวาส,เข้าปริวาสกรรม

ก. เข้าปฏิบัติปริวาสกรรมให้ครบตามวันที่กำหนด (ใช้แก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสส), อยู่กรรม หรือ อยู่ปริวาส ก็ว่า.

ทายก

[-ยก] น. ผู้ถวายจตุปัจจัยแก่ภิกษุสามเณร, ถ้าเป็นเพศหญิงเรียกว่า ทายิกา. (ป., ส.).

บาตร

[บาด] น. ภาชนะชนิดหนึ่งสำหรับภิกษุสามเณรใช้รับอาหารบิณฑบาต. (ส. ปตฺร; ป. ปตฺต).

ปริวาส

[ปะริวาด] น. การอยู่ค้างคืน, การอยู่แรมคืน; ชื่อกรรมที่ภิกษุต้องอาบัติสังฆาทิเสสต้องประพฤติ. (ป.).