ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ทะเวด] น. ความเป็นข้าศึก, ความเกลียด, ความปองร้าย. (ส. วิเทฺวษ; ป. วิทฺเทส).
冥福
めいふく
n
ผูกเวร
V
ผู้ใดผูกเวรต่อกัน ผู้นั้นจะได้รับความทุกข์ไปตลอดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เอาใจไปติดพันแน่นกับความพยาบาทหรือความปองร้ายต่อผู้อื่น
ดอกฟ้า
N
เธอเปรียบเสมือนดอกฟ้าเพราะเธอเกิดในตระกูลสูงศักดิ์
หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง
ทวิ
ชาตินี้พ่อมีเอ็งเป็นลมหายใจของพ่อ ไม่ต้องภพหน้า ชาติหน้าหรือทวิภพ
กามโรค
เพราะความเจ้าชู้สมปองจึงต้องทนทุกข์ทรมานด้วยกามโรค
โรคซึ่งติดต่อกันได้โดยการสำส่อนทางประเวณี
หมวดธรรม
การทำด้วยความพยาบาทปองร้าย โดยที่คู่กรรมนั้นได้หมายหมั้นปั้นใจจะตามล้างตามผลาญให้ได้.
กำ - เวน
น. ที่พึ่งแห่งภพ ๓, พระพุทธเจ้า, พระอินทร์, ใช้ทั่วไปถึงผู้อื่นด้วย เช่น กษัตริย์ ก็มี.
ต๊อกต๋อย
ADJ
คนต๊อกต๋อยอย่างคุณอย่าได้ริหมายปองดอกฟ้าเลย
มีลักษณะซอมซ่อไม่สง่างาม
[พะยาบาด] น. การผูกใจเจ็บคิดจะแก้แค้น, การคิดปองร้าย, ในคำว่า ผูกพยาบาท. ก. ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น, ปองร้าย, เช่น อย่าไปพยาบาทเขาเลย. (ป. พฺยาปาท, วฺยาปาท; ส. วฺยาปาท).
น. ผู้เป็นใหญ่ในโลกสาม, โดยมากหมายถึงพระพุทธเจ้า หรือ พระอิศวร (ตัดมาจาก จอมไตรโลก หรือ จอมไตรภพ).