ค้นเจอ 196 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปองภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิเทวษ

[-ทะเวด] น. ความเป็นข้าศึก, ความเกลียด, ความปองร้าย. (ส. วิเทฺวษ; ป. วิทฺเทส).

การไปสู่สุขคติ,ความสงบสุขในปรภพ

冥福

めいふく

n

hold grudge against

ผูกเวร

V

ผู้ใดผูกเวรต่อกัน ผู้นั้นจะได้รับความทุกข์ไปตลอดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เอาใจไปติดพันแน่นกับความพยาบาทหรือความปองร้ายต่อผู้อื่น

high-ranking woman

ดอกฟ้า

N

เธอเปรียบเสมือนดอกฟ้าเพราะเธอเกิดในตระกูลสูงศักดิ์

หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง

two

ทวิ

N

ชาตินี้พ่อมีเอ็งเป็นลมหายใจของพ่อ ไม่ต้องภพหน้า ชาติหน้าหรือทวิภพ

venereal disease

กามโรค

N

เพราะความเจ้าชู้สมปองจึงต้องทนทุกข์ทรมานด้วยกามโรค

โรคซึ่งติดต่อกันได้โดยการสำส่อนทางประเวณี

เบญจขันธ์ที่กำหนดรู้แล้ว มีรากขาดตั้งอยู่ ถึงความสิ้นทุกข์แล้ว ก็ไม่มีภพต่อไปอีก

หมวดธรรม

กรรมเวร

การทำด้วยความพยาบาทปองร้าย โดยที่คู่กรรมนั้นได้หมายหมั้นปั้นใจจะตามล้างตามผลาญให้ได้.

กำ - เวน

ตรีภพนาถ

น. ที่พึ่งแห่งภพ ๓, พระพุทธเจ้า, พระอินทร์, ใช้ทั่วไปถึงผู้อื่นด้วย เช่น กษัตริย์ ก็มี.

shabby

ต๊อกต๋อย

ADJ

คนต๊อกต๋อยอย่างคุณอย่าได้ริหมายปองดอกฟ้าเลย

มีลักษณะซอมซ่อไม่สง่างาม

พยาบาท

[พะยาบาด] น. การผูกใจเจ็บคิดจะแก้แค้น, การคิดปองร้าย, ในคำว่า ผูกพยาบาท. ก. ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น, ปองร้าย, เช่น อย่าไปพยาบาทเขาเลย. (ป. พฺยาปาท, วฺยาปาท; ส. วฺยาปาท).

จอมไตร

น. ผู้เป็นใหญ่ในโลกสาม, โดยมากหมายถึงพระพุทธเจ้า หรือ พระอิศวร (ตัดมาจาก จอมไตรโลก หรือ จอมไตรภพ).