คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คบหา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 168 รายการ

tricky

เหลี่ยมจัด

ADJ

เพราะความเป็นคนเหลี่ยมจัดในวงสังคม จึงยากนักที่ใครจะคบหาเขาได้อย่างสนิทใจ

มีเล่ห์มาก

interrupt

ขัดคอ

V

เขาชอบขัดคอคนอื่นอยู่เสมอ จนจะไม่มีใครคบหาสมาคมด้วยแล้ว

พูดแย้งขวางเข้ามาขณะที่อีกฝ่ายกำลังพูด

all

ประดา

DET

นักเลงชอบคบหาประดาคหบดีที่เป็นที่รู้จักกับพวกที่มีอิทธิพลในจังหวัด

compatibly

ถูกชะตา

ADV

ความที่รักในผีมือระนาดเอกซึ่งกันและกันทำให้ทั้งสองคนคบหากันอย่างถูกชะตา

ถูกใจกันแต่แรกเห็น

change to

กลาย

V

จากที่เคยเป็นเพื่อนสนิทคบหากันมานานแสนนาน ทั้งคู่กลายมาเป็นศัตรูที่พร้อมจะเชือดเฉือนกันได้ทุกเวลา

buddy

เพื่อนเกลอ

N

เขาทั้งสองคบหากันอย่างถูกชะตา จนกลายเป็นเพื่อนรักเพื่อนเกลอในเวลาอันรวดเร็ว

blame

ติฉินนินทา

V

ชาวบ้านพากันติฉินนินทาหล่อน ที่ชอบคบหากับผู้ชายหลายคน

ว่ากล่าวผู้อื่นลับหลัง

สโมสร

[สะโมสอน] น. ที่สำหรับร่วมประชุมคบหากัน เช่น สโมสรข้าราชการ สโมสรทหารบก. ก. ร่วมชุมนุมกัน เช่น ไปร่วมสโมสร. (ป. สโมสรณ; ส. สมวสรณ).

สำมะเลเทเมา

ก. คบหากันอย่างเลอะเทอะ เช่น พอตกเย็นก็พากันไปสำมะเลเทเมา, ประพฤติเหลวไหลเช่นกินเหล้าเมายาเป็นต้น เช่น เขาชอบสำมะเลเทเมา กลางวันเล่นม้ากลางคืนกินเหล้า.

ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด

มีความรู้ แต่ไม่ใช้ความรู้ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร

แม้จะมีความรู้สูงแค่ไหนก็ตาม ถ้าความประพฤติไม่ดีแล้วก็เอาตัวไม่รอด เพราะไม่มีใครคบหาสมาคมด้วย หรือมีความรู้ แต่ไม่ใช้ความรู้ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร

เปรี้ยว

[เปฺรี้ยว] ว. มีรสอย่างหนึ่งอย่างรสมะนาวเป็นต้น, มีกลิ่นหรือรสอย่างอาหารบูดหรืออาหารเสีย; (ปาก) มีลักษณะปราดเปรียว ทันสมัย อิสระ มั่นใจ ชอบการคบหาสมาคม (ใช้แก่ผู้หญิง) เช่น ผู้หญิงคนนี้เปรี้ยว, เรียกลักษณะการแต่งกายของผู้หญิงที่แต่งตัวสีฉูดฉาด รัดรูป เป็นต้นว่า แต่งตัวเปรี้ยว.

ควง

ก. แกว่งหรือทำให้หมุนไปโดยรอบ เช่น ควงกระบอง ควงดาบ ควงจาน, เดินเข้าคู่คลอเคลียกันไป เรียกว่า เดินควงกัน; รวมหรือโยงเข้าในกลุ่มเดียวกัน เช่น เครื่องหมายปีกกาใช้ควงคำหรือข้อความซึ่งอยู่คนละบรรทัดเข้าด้วยกัน; โดยปริยายหมายถึงคบหาสนิทสนมในเชิงคู่รัก เช่น คู่นี้ควงกันมาหลายปีแล้ว; เข้าคู่ไปด้วยกัน เช่น ควงกันไปเที่ยว. น. เรียกตะปูที่มีเกลียวว่า ตะปูควง, เรียกเครื่องมือที่ใช้ไขตะปูควงว่า ไขควง; เครื่องมือสำหรับอัดใบลานเป็นต้นให้แน่น; บริเวณ เช่น ในควงไม้ศรีมหาโพธิ์.