ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ความยินดี
ระ-ชะ-ยา
ความรื่นรมย์
ระ-ตะ-นะ
มีเพชรอันยินดี
ระ-ตี-พัด
ผู้มีความสุข
ระ-มิ-ดา
ผู้หลงใหลในศิลป์
ระ-สิ-กา
[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).
ผู้ให้สิ่งที่ประเสริญ
วอ-ระ-ทา
[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
พยัญชนะตัวที่ ๓๕ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กน, ถ้าเขียนตัว ร ควบกัน ๒ ตัว เรียกว่า ร หัน ร ตัวหน้าทำหน้าที่เหมือนไม้หันอากาศ ร ตัวหลังเป็นตัวสะกด เช่น กรรไตร (กันไตฺร) ยรรยง (ยันยง) และเมื่อสะกดพยัญชนะที่ไม่มีสระอื่นเกาะต้องอ่านเหมือนมีสระ ออ อยู่ด้วย เช่น กร (กอน) กุญชร (กุนชอน), ถ้าตามพยัญชนะอื่น แต่มิได้ทำหน้าที่เป็นตัวสะกดและมีคำอื่นตาม พยัญชนะที่อยู่หน้าตัว ร มักออกเสียง ออ และตัว ร ออกเสียง อะ เช่น จรลี (จอ-ระ-ลี) หรดี (หอ-ระ-ดี).
[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.
ปฺระ-ติ-มา-กอน