ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หวาน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 381 รายการ

ผักหวานป่า

ดู ผักหวาน (๒).
 พจนานุกรมไทย

ยี่หร่าหวาน

ดู เทียนข้าวเปลือก.
 พจนานุกรมไทย

เสียงหวาน

น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.
 พจนานุกรมไทย

เสียงอ่อนเสียงหวาน

น. น้ำเสียงที่ไพเราะน่าฟัง, น้ำเสียงที่แสร้งดัดให้เบา ช้าลง และไพเราะน่าฟัง เพื่อประจบเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หมากหน้าหวาน,หมากหน้าอ่อน

น. ผลหมากอ่อน เมื่อผ่าสดจะเห็นว่าเนื้อมีสีเหลืองซีดหรือเกือบขาว มีวุ้นสีขุ่น ๆ อยู่ตรงกลางมาก มีลายเส้นในเนื้อน้อย รสไม่ฝาด.
 พจนานุกรมไทย

หวาน

ว. มีรสอย่างรสนํ้าตาล; เพราะ เช่น หวานหู เสียงหวาน, ชุ่มชื่น, ที่รัก เช่น หวานใจ; น่ารักชวนมอง เช่น หน้าหวาน; อ่อนสดใส ในคำว่า สีหวาน; (ปาก) ที่ทำได้ง่าย, ที่ทำได้สะดวก, เช่น เลขข้อนี้หวานมาก. ก. ชำรุดไม่กินเกลียวกัน ในคำว่า เกลียวหวาน.
 พจนานุกรมไทย

หวาน

น. ผักหวาน.
 พจนานุกรมไทย

หวานคอแร้ง

(ปาก) ว. ที่ทำได้ง่ายมาก, ที่ทำได้สะดวกมาก, คล่องมาก.
 พจนานุกรมไทย

หวานนอกขมใน

(สำ) ก. พูด ทำ หรือแสดงให้เห็นว่าดีแต่ภายนอก แต่ในใจกลับตรงข้าม.
 พจนานุกรมไทย

หวานเป็นลม ขมเป็นยา

(สำ) น. คำชมมักไร้สาระทำให้ลืมตัวขาดสติ แต่คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด.
 พจนานุกรมไทย

หวานเย็น

น. ของกินเป็นก้อนสี่เหลี่ยม ทำด้วยน้ำหวานหรือน้ำกะทิเป็นต้น แล้วทำให้แข็งด้วยความเย็น. (ปาก) ว. ที่แล่นไปช้า ๆ อย่างไม่รีบร้อน (มักใช้แก่รถไฟ รถประจำทาง) เช่น รถไฟขบวนหวานเย็น.
 พจนานุกรมไทย

หวานลิ้นกินตาย

(สำ) ก. หลงเชื่อคำพูดเพราะ ๆ หรือคำสรรเสริญเยินยอ จะได้รับความลำบากในภายหลัง.
 พจนานุกรมไทย