ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 447 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พิษ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พล

จังหวัดพิษณุโลก
 อักษรย่อ

กลอย

ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่งจำพวกมัน มีหัวกินได้ หัวดิบมีพิษ คัน ต้องแช่น้ำให้จืดแล้วนึ่งให้สุก กินแทนข้าวได้

กลอย
 ภาษาอีสาน

ไข้ทรพิษ

น. ชื่อโรคระบาดชนิดหนึ่ง เกิดจากเชื้อไวรัส มีอาการไข้สูงแล้วมีผื่นขึ้นดาษตามใบหน้าและลำตัว ต่อมาผื่นจะกลายเป็นตุ่ม ตุ่มใส ตุ่มหนอง และตกสะเก็ด ตามลำดับ เมื่อหายแล้วมีแผลเป็นเป็นรอยบุ๋ม, ฝีดาษ ก็เรียก, โบราณเรียก ไข้หัว. (อ. smallpox, variola).
 พจนานุกรมไทย

ไข้พิษ

น. ไข้ที่มีพิษกล้าทำให้เชื่อมซึมไปไม่มีเวลาสร่าง.
 พจนานุกรมไทย

ตรีกาฬพิษ

[-กาละพิด, -กานละพิด] น. พิษกาฬ ๓ อย่าง คือ กระชาย รากข่า รากกะเพรา.
 พจนานุกรมไทย

ตรีพิษจักร

[-พิดสะจัก] น. จักรพิษ ๓ อย่าง คือ กานพลู ผักชีล้อม ผลจันทน์เทศ.
 พจนานุกรมไทย

ถอนพิษ

ก. ทำให้พิษหมด.
 พจนานุกรมไทย

ทรพิษ

น. ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็ก ๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ทำพิษ

(ปาก) ก. ให้ผลร้าย.
 พจนานุกรมไทย

บาดทะพิษ

น. แผลที่ตัวเชื้อโรค Streptococciเข้าไป ทำให้เลือดเป็นพิษ.
 พจนานุกรมไทย

ปัดพิษ

ก. เสกเป่าเพื่อให้พิษหมดไป.
 พจนานุกรมไทย

พิษ,พิษ-

[พิด, พิดสะ-] น. สิ่งที่ร้ายเป็นอันตรายแก่ร่างกายหรือให้ความเดือดร้อนแก่จิตใจ; สิ่งที่ร้ายเป็นอันตราย เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะทำให้ตาย เจ็บปวด หรือพิการได้ บางอย่างเกิดจากแร่ เช่นสารหนู, บางอย่างเกิดจากต้นไม้ เช่นต้นแสลงใจ, บางอย่างเกิดจากสัตว์ เช่นงู. (ส. วิษ; ป. วิส).
 พจนานุกรมไทย