คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*นัย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 389 รายการ

พินัยกรรม

(กฎ) น. นิติกรรมซึ่งบุคคลแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตน หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อตนตายแล้ว. (อ. will).

พินัยหลวง

น. เงินค่าปรับเป็นของหลวง เช่น ปรับเป็นพินัยหลวง.

พูดเป็นนัย

(สำ) ก. พูดอ้อม ๆ โดยไม่บอกเรื่องราวตรง ๆ.

ยุทธวินัย

(โบ) น. กฎของการรบ.

เยภุยนัย

น. วิธีที่คนส่วนมากใช้. (ป. เยภุยฺยนย).

รัฐประศาสนนัย,รัฐประศาสโนบาย

[รัดถะปฺระสาสะนะไน, รัดถะปฺระสาสะโนบาย] น. วิธีการปกครองบ้านเมือง.

เลศนัย

[เลดไน] น. การพูดหรือแสดงอาการเป็นชั้นเชิงให้รู้ในที เช่น พูดเป็นเลศนัย ขยิบตาให้รู้เป็นเลศนัยว่าให้หยุดพูด.

วินย,วินย-,วินัย

[วินะยะ-] น. ระเบียบแบบแผนและข้อบังคับ, ข้อปฏิบัติ, เช่น วินัยทหาร ทหารต้องยึดมั่นในวินัย; สิกขาบทของพระสงฆ์. (ป., ส.).

วินัยธร

[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).

วินัยปิฎก

[วิไนยะปิดก, วิไนปิดก] น. ชื่อปิฎก ๑ ในพระไตรปิฎก.

สติวินัย

น. วิธีระงับอนุวาทาธิกรณ์ของสงฆ์โดยไม่ต้องพิจารณา เพียงแต่สวดกรรมวาจาประกาศความไม่มีโทษของจำเลยไว้ซึ่งเรียกว่า ให้สติวินัย แล้วยกฟ้องของโจทก์เสีย. (ป.).

สมนัย

ก. สอดคล้องกับ, สอดคล้องกัน.