ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*บาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 468 รายการ

ทวารบาล

[ทะวาระบาน] น. ผู้เฝ้าประตู, นายประตู. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

เทศบาล

(กฎ) น. องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นแบบหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

เทศาภิบาล

(เลิก) น. ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการมณฑลในสมัยหนึ่ง ต่อมาเปลี่ยนเรียกว่า สมุหเทศาภิบาล.
 พจนานุกรมไทย

ธรรมบาล

น. ผู้รักษาธรรม, ผู้ป้องกันพระศาสนา. (ส.; ป. ธมฺมปาล).
 พจนานุกรมไทย

นครบาล

[นะคอนบาน] น. (เลิก) ผู้มีหน้าที่ในการปกครองนครหลวง; ชื่อทบวงการเมืองระดับกระทรวงในสมัยก่อน คือ กระทรวงนครบาล ซึ่งมีหน้าที่ปกครองเขตนครหลวง; เรียกตำรวจที่มีหน้าที่ระวังและระงับเหตุการณ์ทางอาญาในกรุงเทพมหานครว่า ตำรวจนครบาล.
 พจนานุกรมไทย

นฤบาล

น. พระราชา. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

นิรยบาล

น. ผู้คุมนรก. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

บริบาล

[บอริบาน] ก. ดูแลรักษา, ดูแลเลี้ยงดู, เช่น บริบาลทารก. น. ผู้รักษา, ผู้ดูแล, ผู้เลี้ยงดู. (ป., ส. ปริปาล).
 พจนานุกรมไทย

บาล

(แบบ) ก. เลี้ยง, รักษา, ปกครอง, เช่น บาลเมือง, โดยมากใช้เป็นคำหลังสมาส เช่น โลกบาล รัฐบาล นครบาล โคบาล นิรยบาล. (ป., ส. ปาล).
 พจนานุกรมไทย

ปฐมพยาบาล

[ปะถมพะยาบาน] น. การปฏิบัติขั้นต้นยามฉุกเฉินตามวิธีแพทย์ก่อนลงมือรักษาพยาบาล.
 พจนานุกรมไทย

ประชาบาล

น. การศึกษาของท้องถิ่น มีราชการบริหารส่วนท้องถิ่นเป็นผู้ดำเนินการ, เรียกโรงเรียนประเภทนี้ว่า โรงเรียนประชาบาล; (เลิก) การปกครองพลเมืองในท้องถิ่น.
 พจนานุกรมไทย

ประชาภิบาล

น. ผู้ปกครองพลเมือง; การปกครองชาวเมือง. (ส.).
 พจนานุกรมไทย