ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 391 รายการ

บิดขี้เกียจ

ก. บิดร่างกายไปมาเพราะความเกียจคร้านหรือเพื่อแก้เมื่อยเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

บิดจะกูด,บิดตะกูด

ว. อาการที่บิดไปบิดมาไม่ยอมทำอะไรหรือไม่ยอมทำตามสั่ง.
 พจนานุกรมไทย

บิดซ้าย

ว. เรียกอาการที่ห่มจีวรโดยม้วนชายด้านข้างทั้ง ๒ ให้เป็นลูกบวบหันออกทางซ้ายว่า ห่มบิดซ้าย.
 พจนานุกรมไทย

บิดเบี้ยว

ว. บิดจนผิดรูปผิดร่างไปมาก เช่น หน้าตาบิดเบี้ยว รูปร่างบิดเบี้ยว.
 พจนานุกรมไทย

บิดเบือน

ก. ทำให้ผิดแผกไปจากข้อเท็จจริง, ทำให้ผิดแผกแปลกไปจากเดิมหรือจากข้อเท็จจริง.
 พจนานุกรมไทย

บิดพลิ้ว

ก. หลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามสัญญาหรือปฏิบัติไม่ตรงตามข้อตกลง.
 พจนานุกรมไทย

บิดร

[-ดอน] (แบบ) น. พ่อ. (ป. ปิตุ; ส. ปิตฺฤ).
 พจนานุกรมไทย

บิดไส้

ก. ใช้เวทมนตร์ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดในท้องคล้ายลำไส้ถูกบิด.
 พจนานุกรมไทย

บิดหล่า

[บิดหฺล่า] น. เครื่องมือสำหรับเจาะไม้ชนิดหนึ่ง ใช้มือดึงเชือกบิดเป็นเกลียว ปลายมีคม คล้ายสว่าน.
 พจนานุกรมไทย

บิดหัวลูก

น. โรคบิดที่เป็นแก่หญิงมีครรภ์แก่จวนจะคลอด.
 พจนานุกรมไทย

บิดา

น. พ่อ (ใช้ในที่สุภาพ), โดยปริยายหมายความว่า ผู้ให้กำเนิด เช่น บิดาแห่งประวัติศาสตร์, บิดร ก็ว่า. (ป. ปิตา; ส. ปิตฺฤ).
 พจนานุกรมไทย

บิตุ

(แบบ) น. พ่อ, ใช้เป็นคำหน้าสมาส เช่น บิตุฆาต บิตุราช. (ป. ปิตุ).
 พจนานุกรมไทย