ค้นเจอ 178 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไกรพิชญ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อะดุง

(กลอน) ว. สูงส่ง, ไม่มีที่เปรียบ, เลิศ, เช่น ศรีสิทธิฤทธิชัย ไกรกรุงอะดุงเดชฟุ้งฟ้า. (ลอ).

กระอักกระไอ

ว. อิดเอื้อน, ไม่กล้าพูด, ทำเสียงไออุบอับอยู่ในคอ, เช่น พูดจากุกกักกระอักกระไอ. (ไกรทอง).

พูดคล่องเหมือนล่องน้ำ

(สำ) ก. พูดไม่ติดขัด เช่น สารพัดพูดคล่องเหมือนล่องนํ้า. (ไกรทอง), พูดคล่องเป็นล่องนํ้า ก็ว่า.

สาง

(วรรณ) น. ช้าง เช่น เสือสางสรรโสงสรรพและไกร สรร้องสำเทินสาร. (สมุทรโฆษ).

กระหยับ

(กลอน) ก. ขยับ เช่น มือถือธนูกระหยับลั่น. (รามเกียรติ์ ร. ๑; ไกรทอง; สรรพสิทธิ์). (แผลงมาจาก ขยับ).

disease characterized by stiffening of the jaw

มหาสดมภ์

N

ชื่อโรคลมชนิดหนึ่งตามตำราแพทย์แผนโบราณซึ่งอาจทำให้ขากรรไกรแข็ง

front teeth

ฟันหน้า

N

สัตว์ที่ใช้ฟันแทะหรือกัดจะมีฟันหน้าที่แข็งแรงเป็นพิเศษ

ฟันด้านหน้า 4 ซี่ ของขากรรไกรแต่ละอัน ใช้สำหรับกัดและฉีก

ทันตแพทย์

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

dentist

หมอฟัน

N

จากการที่เธอกลัวหมอฟันคนนี้ขยายออกมาเป็นการกลัวหมอฟันคนอื่นๆ ไปด้วย

แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก

slit

กรีด

V

ใบหน้าของเขาถูกกรีดเป็นแผลพาดจากใบหูข้างซ้ายจนถึงขากรรไกร

กรีดเป็นรอย

กรรดิ

[กัด] ก. ยกย่อง, สรรเสริญ, เช่น ยาคนชี้เทพยผู้ ไกรกรรดิ ก็ดี. (ยวนพ่าย). (เลือนมาจาก ป. กตฺถติ ว่า ยกย่อง, สรรเสริญ).

ขาดกัน

ก. แยกจากกัน ไม่คบค้าสมาคมกันต่อไป เช่น แม้นมิยกพลไกรไปช่วย ถึงเราม้วยก็อย่ามาดูผี อย่าดูทั้งเปลวอัคคี แต่วันนี้ขาดกันจนบรรลัย. (อิเหนา).