ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เรือกรรเชียง
N
ขากรรไกร
นักมวยคนนั้นถูกต่อยจนขากรรไกรหัก
กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นลงได้มีลักษณะอย่างกรรไกร
[-กูน] น. หน่อ, หน่อเนื้อเชื้อไข, เชื้อสาย; มักใช้ อังกูร เป็นส่วนท้ายของสมาส เป็น อางกูร เช่น พุทธางกูร นรางกูร. (ป., ส.).
โรงเรียนช่างฝีมือทหาร
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
(ทหารบก)
โรงเรียนเตรียมทหาร
(สถาบันวิชาการป้องกันประเทศกองบัญชาการกองทัพไทย)
[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.
[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).
[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).
[ทอระ-] คำอุปสรรค แปลว่า ชั่ว, ยาก, ลำบาก, น้อย, ไม่มี, เช่น ทรชน ทรลักษณ์ ทรพล. (ป. ทุ, ทุรฺ; ส. ทุสฺ).
[ทาระ-] (แบบ) น. เมีย เช่น ทารทาน คือ การให้เมียเป็นทาน. (ป., ส.).
[ทุระ-] ว. คำประกอบหน้าคำศัพท์ หมายความว่า ชั่ว, ยาก, ลำบาก, น้อย, ไม่มี, เช่น ทุรค ว่า ที่ไปถึงยาก, ทางลำบาก. (ส.).