ผลการค้นหา

ค้นเจอ 471 รายการ

มิ

ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).

พจนานุกรมไทย

มิค,มิค-,มิคะ

[มิคะ, มิกคะ-] น. สัตว์ป่ามีกวางอีเก้งเป็นต้น. (ป.).

พจนานุกรมไทย

มิคชาติ

น. เนื้อ, หมู่เนื้อ.

พจนานุกรมไทย

มิคลุท,มิคลุทกะ

[-ลุด, -ลุดทะกะ] น. พรานเนื้อ, คนที่เที่ยวฆ่าสัตว์ในป่าเป็นอาชีพ. (ป. มิคลุทฺท, มิคลุทฺทก).

พจนานุกรมไทย

มิคเศียร,มิคสิร,มิคสิร-,มิคสิระ,มิคสิระ

น. ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้ายตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

พจนานุกรมไทย

มิคสัญญี

น. ชื่อยุคหนึ่งที่มีแต่รบราฆ่าฟันเบียดเบียนกัน. (ป.).

พจนานุกรมไทย

มิคสิระ,มิคสิระ,มฤคศิระ,มฤคเศียร

[-, มะรึกคะสิระ, มะรึกคะเสียน] น. ดาวฤกษ์ที่ ๕ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหัวเต่า, ดาวหัวเต่า ดาวหัวเนื้อ ดาวศีรษะเนื้อ ดาวศีรษะโค ดาวมฤคศิรัส หรือ ดาวอาครหายณี ก็เรียก. (ป. มิคสิร; ส. มฺฤคศิรสฺ).

พจนานุกรมไทย