ผลการค้นหา

ค้นเจอ 592 รายการ

ภูมิธรรม

[พูมทำ] น. พื้นจิตใจที่มีคุณธรรม.

พจนานุกรมไทย

ภูมิบริมาณ

[พูมิ-] น. มาตราเนื้อที่. (ส.).

พจนานุกรมไทย

ภูมิบาล,ภูมิภุช

[พูมิ-] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

พจนานุกรมไทย

ภูมิประเทศ

[พูมิ-] น. ลักษณะทางกายภาพและทางธรรมชาติของแผ่นดิน รวมถึงความสูงตํ่าของผิวโลก ทะเลสาบ ถนนหนทาง และเมืองต่าง ๆ.

พจนานุกรมไทย

ภูมิปัญญา

[พูม-] น. พื้นความรู้ความสามารถ.

พจนานุกรมไทย

ภูมิแพ้

[พูม-] น. สภาพที่ร่างกายมีปฏิกิริยาผิดปรกติต่อสิ่งที่ตามธรรมดาเมื่อเข้าสู่ร่างกายคนทั่ว ๆ ไปแล้วจะไม่มีอันตรายใด ๆ จะมีอันตรายก็เฉพาะในคนบางคนที่แพ้สิ่งนั้นเท่านั้น.

พจนานุกรมไทย

ภูมิภาค

[พูมมิ-, พูมิ-] น. หัวเมือง; (ภูมิ) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมือง คล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

พจนานุกรมไทย