ค้นเจอ 206 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระแซ

น. คนเชื้อสายชาวอินเดียเมืองมณีปุระ (เมืองหนึ่งในแคว้นอัสสัม).

บุทคล

[บุดคน] น. บุคคล, คน. (ส. ปุทฺคล; ป. ปุคฺคล).

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

ปุณิกา

มีบุญ มีคุณงามความดี

ปุ-นิ-กา

Punika

ปุรเชษฐ์

ผู้เป็นใหญ่ในเมือง เจ้าเมือง

ปุ-ระ-เชด

ปุลพัชร์

ผู้แข็งแกร่งมาก

ปุ-ละ-พัด

ปูรณี

เต็มสมบูรณ์

ปุ-ระ-นี

ณปุญญ์

อยู่ในบุญ

นะ-ปุน

Napun

ปุงคพ,ปุงควะ

[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).

ไตร่ตรอง

คิดทบทวน ตริตรอง อย่างว่า ไว้แก่ไตร่ตรองปุนแว่นแยง ยามแค้น (สังข์).

ไตร่ - ตรอง

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).

บุริม,บุริม-

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).