คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 205 รายการ

พิลาป

ก. รํ่าไรรำพัน, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, บ่นเพ้อ. (ป., ส. วิลาป).

ลปนะ

[ละปะนะ] น. การพูด, การบ่นพึมพำ; ปาก. (ป., ส.).

mumble

พึมพำ

V

หล่อนได้ยินเขาพึมพำอยู่คนเดียว

เสียงอย่างเสียงคนพูดหรือบ่นค่อยๆ

ลปก

[ละปก] น. คนพูดบ่นเพ้อต่าง ๆ; คนพูดด้วยความอยากได้. (ป.).

แล้วไม่รู้จักแล้ว,แล้วไม่รู้แล้ว

ว. ซ้ำ ๆ ซาก ๆ, ร่ำรี้ร่ำไร, เช่น พูดแล้วไม่รู้จักแล้ว บ่นอยู่นั่นแหละ แล้วไม่รู้แล้ว.

อื้อ

ว. อาการที่รู้สึกมีเสียงดังอยู่ในหู, ไม่ได้ยิน; (ปาก) มาก เช่น รวยอื้อ บ่นกันอื้อ.

Mutter

Muttered

Muttered

พึมพำ, บ่นพึมพำ, พูดเบา ๆ

Snivel

Sniveled / Snivelled

Sniveled / Snivelled

ร้องไห้คร่ำครวญ, สะอื้นอ้อนวอน, บ่นพึมพำ

murmur

พำพึม

V

เขาพำพึมอะไรอยู่ในคอฟังไม่รู้เรื่องเลย

ทำเสียงอย่างเสียงคนพูดหรือบ่นค่อยๆ

be tardy

อืดอาด

V

หลายคนที่เคยขึ้นโรงพักบ่นนักบ่นหนาว่า การบริการอืดอาดล่าช้า ทำให้เสียเวลาเป็นวันๆ

ปริเทวนะ,ปริเทวะ

[ปะริเทวะ-] น. ความครํ่าครวญ, ความรำพันด้วยเสียใจ, ความบ่นเพ้อ. (ป.).

มุบมิบ

ว. ปิดบังไม่ให้คนอื่นรู้, อาการที่เถียงหรือบ่นโดยอ้าปากขึ้นลงเล็กน้อยไม่ให้ได้ยิน.