ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ชวนวิวาท เช่น เพราะเขาว่าท้าทายว่าจะทำอันตรายแก่ท่านไท้บรมนาถราชบิดา. (ม. ร่ายยาว วนปเวสน์); ชวนให้ทดลองความรู้ความสามารถ เช่น ท้าทายปัญญา ท้าทายความสามารถ.
อัครมหาเสนาบดี
N
ในการปกครองส่วนกลางสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถมีอัครเสนาบดีฝ่ายทหารดูแลข้อราชการในกรมพระกลาโหม
หัวหน้าเสนาบดี
พระราชินี เรียก แม่เมือง เมื่อเจ้าเมืองไม่อยู่ แม่เมืองทำหน้าที่ปกครองเมืองแทนเจ้าเมือง อย่างว่า นัคเรศไว้วางนาถนางเมือง ทั้งปวงขุนค่อยเกลียวกลมหน้า กูก็สนเทเท้าทนทวงบ้าบ่ม จริงแล้ว จักบวชตั้งศีลสร้างสั่งสู (สังข์).
แม่ - เมือง
คำขวัญประจำจังหวัด
จังหวัดอุทัยธานี
ภาคกลาง
มองตาม มองดู อย่างว่า บัดนี้กาละนับมื้อส้วยงัวควายบ่ได้ปล่อย เด็กน้อยเป็นผู้เลี้ยงคนเถ้านั่งแนม (กลอน) สังมาแนมตาสิ้งหลิงตาบ่พอหน่วย (กา) อันว่าฮมฮักเจ้าเจืองลุนล้านส่ำอมโนนาถไท้แนมน้องบ่วาง (ฮุ่ง).
แนม
乌泰他尼府
[wū tài tā ní fǔ]
Uthai Thani ตัวอักษรย่อ : อน ตราประจำจังหวัด : รูปพลับพลา เบื้องหลัง เป็นเขาสะแกกรัง บนยอดเขาประดิษฐาน พระบรมรูปพระบรมชนกนาถ (นายทองดี) พระราชบิดาของรัชกาลที่ 1 ซึ่งเป็นชาวอุทัยธานีโดยกำเนิด สถานที่ท่องเที่ยว : 1. วัดสังสักรัตนคีรี และพระมงคลศักดิ์สิทธิ์ 2. วัดอุโบสถราม 3. รอยพระพุทธบาทเขาสะแกกรัง 4. อนุสาวรีย์สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกฯ 5. วัดมณีสถิตย์กปิฏฐาราม คำขวัญ : อุทัยธานี ปลาแรดรสดี ประเพณีเทโว ส้มโอบ้านน้ำตก มกดรโลกห้วยขาแข้ง
北榄坡府
[ běi lǎn pō fǔ]
Nakhon Sawan ตัวอักษรย่อ : นว ตราประจำจังหวัด : รูปวิมานอันเป็นที่สถิตของทวยเทพ บนสรวงสวรรค์ สถานที่ท่องเที่ยว : 1. วัดจอมคีรีนาคพรต 2. เขาวรนาถบรรพต 3. ต้นแม้น้ำเจ้าพระยา 4. บึงบอระเพ็ด 5. เขาถ้ำบ่อยา คำขวัญ : เมืองสี่แคว แห่มังกร พักผ่อนบึงบอระเพ็ด ปลารสเด็ดปากน้ำโพ
[สังเวชะนียะสะถาน] น. สถานที่ทางพระพุทธศาสนาอันเป็นที่ตั้งแห่งความสลดสังเวช มี ๔ แห่ง คือ ๑. สถานที่ที่พระพุทธเจ้าประสูติ ได้แก่ สวนลุมพินี ปัจจุบันได้แก่ รุมมินเด ในประเทศเนปาล ๒. สถานที่ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ คือ ที่ควงพระศรีมหาโพธิ ปัจจุบันได้แก่ พุทธคยา ประเทศอินเดีย ๓. สถานที่ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา คือ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี ปัจจุบันได้แก่ สารนาถ ประเทศอินเดีย ๔. สถานที่ที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน คือ ป่าสาลวัน เมืองกุสินารา ปัจจุบันได้แก่ เมืองกาเซีย ประเทศอินเดีย.
น. ถ้อยคำที่ใช้พูดหรือเขียนเพื่อสื่อความของชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เช่น ภาษาไทย ภาษาจีน หรือเพื่อสื่อความเฉพาะวงการ เช่น ภาษาราชการ ภาษากฎหมาย ภาษาธรรม; เสียง ตัวหนังสือ หรือกิริยาอาการที่สื่อความได้ เช่น ภาษาพูด ภาษาเขียน ภาษาท่าทาง ภาษามือ; (โบ) คนหรือชาติที่พูดภาษานั้น ๆ เช่น มอญ ลาว ทะวาย นุ่งห่มและแต่งตัวตามภาษา. (พงศ. ร. ๓); (คอม) กลุ่มของชุดอักขระ สัญนิยม และกฎเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อสั่งงานคอมพิวเตอร์ เช่น ภาษาซี ภาษาจาวา; โดยปริยายหมายความว่าสาระ, เรื่องราว, เนื้อความที่เข้าใจกัน, เช่น ตกใจจนพูดไม่เป็นภาษา เขียนไม่เป็นภาษา ทำงานไม่เป็นภาษา.