ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
腹心
[fù xīn]
[สัด, สัดจะ-] น. ความจริง, ความจริงใจ, เช่น ทำงานร่วมกันต้องมีสัจจะต่อกัน. (ป. สจฺจ; ส. สตฺย).
[-ทาน] ว. สูง, เลิศ, ประเสริฐ, ยิ่งใหญ่; ซื่อตรง, มีความจริงใจ; สุภาพ; ถูกต้อง. (ส.).
ถึงแม้น
CONJ
ถึงแม้นเธอจะรักเขาปานใด เขาก็ไม่เห็นความรักความจริงใจของเธอ
สวมหน้ากาก
V
ทุกวันนี้คนในสังคมสวมหน้ากากเข้าหากัน หาความจริงใจไม่ได้แล้ว
เสแสร้งเข้าหากัน, ทำเป็นดีใส่กัน
[-ทาน] ว. สูง, เลิศ, ประเสริฐ, ยิ่งใหญ่; ซื่อตรง, มีความจริงใจ; สุภาพ; ถูกต้อง. (แผลงมาจาก อุทาร).
恳
[kěn]
恳挚
[kěn zhì]
ว. พูดจาไพเราะ (มักใช้ในทางที่ล่อใจหรือไม่จริงใจ); อาการที่รู้สึกหวานในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.
厚重
[hòu zhòng]
มุมกลับ
N
ปัญหาเรื่องของการว่างงานยังเป็นเรื่องที่ถูกสะท้อนมุมกลับว่ารัฐบาลไม่จริงใจต่อการแก้ปัญหา
แง่คิดหรือทัศนะนัยหนึ่ง
น. ใจแท้ ๆ, ใจจริง, ความจริงใจ, เช่น เห็นนํ้าใจ, นิสัยใจคอ เช่น นํ้าใจพ่อ นํ้าใจแม่ นํ้าใจชาย นํ้าใจหญิง, ความเอื้อเฟื้อ เช่น เขาไม่มีนํ้าใจ แล้งนํ้าใจ.