ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
合判
あいばん
n
間判
[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).
ก. กึกก้อง, ป่าวร้อง. (ส.; ป. โฆสิต).
ก. ตั้งอยู่, คงอยู่, เหลืออยู่, พักอยู่, หยุดอยู่. (ป. ติฏฺ).
[-วัด] (แบบ) ก. กลับ. (ป. นิวตฺต, นิวตฺตน).
(แบบ) ก. ชมเชย, สรรเสริญ. (ป. นุติ).
[บดทะ-] (กลอน) ก. เดินไป. (ป.).
ก. รบตอบ, สู้รบ. (ป.).
(แบบ) ก. เกิดในท้อง, ถือกำเนิด. (ป. ปฏิสนฺธิ).
[ปฺระลาด] ก. หนีไป. (ป. ปลาต).
[ปะราชิด] ก. แพ้. (ป.).