คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*แผล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 353 รายการ

แผละ

[แผฺละ] ว. เสียงดังเช่นนั้น; แสดงอาการอ่อนกำลัง เช่น ล้มแผละ.

แผละ

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง, แพละ ก็ว่า.

เย็บแผล

ก. ทำให้แผลติดกันโดยใช้เอ็นหรือไหมเย็บ หรือใช้ปลิงเกาะ.

เลียแผล

(ปาก) ก. พักฟื้น เช่น ไปนอนเลียแผลเสียหลายวัน.

เส้นแผลง

[-แผฺลง] น. เส้นที่เยื้องไปเยื้องมามีลักษณะเหมือนฟันปลา ใช้เขียนแบ่งภาพเป็นตอน ๆ ในงานจิตรกรรมฝาผนัง.

หน้าพาทย์แผลง

[-แผฺลง] น. ชื่อเพลงหน้าพาทย์ที่บอกแผลงไปจากชื่อเดิม ทำให้ผู้บรรเลงปี่พาทย์ต้องใช้ความคิดว่าจะบรรเลงเพลงใด เช่น เพลงนางพญาดำเนิน หมายถึง เพลงช้า เพลงแม่ลูกอ่อนไปตลาด หมายถึง เพลงเร็ว เพลงไม่ได้ไม่เสีย หมายถึง เพลงเสมอ.

หุ้มแผลง

[-แผฺลง] น. กรรมวิธีในการหุ้มพระพุทธรูปด้วยแผ่นเงินหรือแผ่นทองบาง ๆ โดยให้ตะเข็บของแต่ละแผ่นซึ่งมีลักษณะคล้ายฟันประสานกัน แล้วใช้เครื่องมือกวดรอยประสานให้เรียบเสมอกัน.

bichloride of mercury

(เคมี) HgCI2 ที่เรียกกันว่า corrosire sublimate เป็นน้ำยาฆ่าเชื้อโรคใช้ชำระบาดแผล ฯลฯ รวมทั้งในศัลยกรรม เป็นน้ำยามีพิษรุนแรงสิ่งที่แก้พิษยานี้ใช้ไข่ขาวของไข่เป็ด

nursing chair

เก้าอี้ขนาดเล็ก ตัวเตี้ย ให้พยาบาลนั่งทำแผล ปัจจุบันเห็นในร้านเสริมสวย สำหรับช่างทำเล็บ

peptic ulcer

โรคแผลในกระเพาะอาหารเกิดจากน้ำย่อย

แผลเป็น,รอยแผล

傷跡

きずあと

n

บาดแผลจากการปะทะหรือการชน

突き傷

つききず

n