ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ล้ำ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 412 รายการ

กทลี

กล้วย (ป.) อย่างว่า เจ้าผู้คีงเหลืองล้ำกทลีกล้วยบ่ม (สังข์).

กะ - ทะ - ลี
 ภาษาอีสาน

ไกว่

ไขว้ นอนขาขัดกันเรียก นอนไขว่ห้าง เอาไม้สองอันไขว้กัน เรียก ไม้กากบาทไกว่กัน อย่างว่า สังขราชฮู้ฮักพี่เฮวแฮง ไกลกระจัดไกว่ตีนตำต้อง เป็นแสงล้ำลางไฟฟองเดช สังขราชกล้ากลายสู่บ่ถอย (สังข์).

ไกว่
 ภาษาอีสาน

แส่ว

1. โฉบ เฉี่ยว เช่น ให้เจ้าเอายาวไว้คือกาคาบเอี่ยน อย่าได้เฮ็ดอ้อมป้อมคือฮุ้งแส่วหนู (ผญา) 2. เย็บ ปัก ถัก ร้อย เช่น ดูสะอาดล้ำหลิ้งแส่วไหมคำ แคงคานคุมเครื่องเหลืองสมเสื้อ ลำลำง้อมงามเฉลียวปุนแต่ง ฝูงนี้ลอนเลือกชั้นแฝงเนื้อพี่ไป ว่าเนอ (ฮุ่ง) คำที่ใกล้เคียง : แส่วหนี

แส่ว
 ภาษาอีสาน

กล้ำ

[กฺลํ้า] ก. ควบ เช่น กลํ้าอักษร อักษรกลํ้า, ทำให้เข้ากัน, กลืนกัน, เช่น กลํ้าเสียง เสียงกลํ้า, มีโทษอันหนึ่งไซร้ กลบกลํ้าพันคุณ. (โลกนิติ), คือดั่งปากเว้นกลํ้า แกล่เหมี้ยงหมากพลู. (โลกนิติ), กัลยาจะกลํ้าอำความตาย. (อิเหนา).
 พจนานุกรมไทย

กล้ำกราย

ก. เข้าไปปะปน, ล่วงเข้าไป.
 พจนานุกรมไทย

กล้ำกลืน

ก. ฝืนใจ, อดกลั้นไม่แสดงให้เห็น.
 พจนานุกรมไทย

คล้ำ

[คฺลํ้า] ว. ค่อนข้างดำ, ไม่ผ่องใส, หม่นหมอง, เช่น ผิวคลํ้า หน้าคลํ้า.
 พจนานุกรมไทย

ชระล้ำ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).
 พจนานุกรมไทย

ปล้ำ,ปล้ำปลุก

[ปฺลํ้า, -ปฺลุก] ก. ใช้แขนกอดรัดจับกุมเพื่อจะให้อีกฝ่ายหนึ่งล้ม หรือให้อยู่ในอำนาจที่จะทำได้ตามใจตน, โดยปริยายหมายความว่า พยายามทำกิจการอย่างเต็มกำลัง, ปลุกปลํ้า ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ปล้ำผีลุกปลุกผีนั่ง

(สำ) ก. พยายามทำให้มีเรื่องมีราวขึ้นมา.
 พจนานุกรมไทย

ปลุกปล้ำ

ก. ปลํ้า, ปลํ้าปลุก.
 พจนานุกรมไทย

พลำ,พล้ำ

[พฺลำ, พฺลํ้า] ก. พลาดถลำ.
 พจนานุกรมไทย