ผลการค้นหา

ค้นเจอ 438 รายการ

ผมลานบิน

น. ทรงผมผู้ชายที่ตัดข้างล่างสั้นเกรียน ข้างบนราบเสมอกัน.

พจนานุกรมไทย

ฝูงบิน

น. ขบวนบิน โดยปรกติมีเครื่องบิน ๖ เครื่องขึ้นไป.

พจนานุกรมไทย

เพดานบิน

น. ระดับสูงสุดที่เครื่องบินสามารถบินได้.

พจนานุกรมไทย

รกบิน

น. รกที่ไม่ออกมาตามปรกติภายหลังคลอด แต่กลับตีขึ้นข้างบน.

พจนานุกรมไทย

เรือบรรทุกเครื่องบิน

น. เรือสำหรับบรรทุกเครื่องบินและเฮลิคอปเตอร์ที่ใช้ในการโจมตีหรือปราบเรือดำน้ำเป็นต้น มีลานบินและทางสำหรับเครื่องบินขึ้นลงได้ด้วย.

พจนานุกรมไทย

เรือบิน

(ปาก) น. เครื่องบิน.

พจนานุกรมไทย

ลดเพดานบิน

ก. ลดระดับความสูงในการบิน.

พจนานุกรมไทย

ลานบิน

น. เรียกทรงผมผู้ชายแบบหนึ่งที่ตัดข้างล่างสั้นเกรียนข้างบนราบเสมอกันว่า ผมลานบิน; โดยปริยายหมายถึงตำแหน่งหน้าที่การงาน เช่น ไม่มีลานบินจะลง หาลานบินลงไม่ได้.

พจนานุกรมไทย

สนามบิน

น. (กฎ) พื้นที่ที่กำหนดไว้บนพื้นดินหรือน้ำสำหรับใช้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนเพื่อการขึ้นลงหรือเคลื่อนไหวของอากาศยาน รวมตลอดถึงอาคาร สิ่งติดตั้งและบริภัณฑ์ซึ่งอยู่ภายในสนามบินนั้น; (ปาก) ท่าอากาศยาน.

พจนานุกรมไทย

สุบิน

น. ความฝัน, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระสุบิน. (ป. สุปิน).

พจนานุกรมไทย

เฮโมโกลบิน

[-โกฺล-] น. สารที่ให้สีแดงในเม็ดเลือดแดง ประกอบขึ้นด้วยโปรตีนที่เรียกว่า โกลบิน และ เฮม ซึ่งเป็นสารประกอบที่มีเหล็ก ไนโตรเจน คาร์บอน ไฮโดรเจน และออกซิเจน เป็นองค์ประกอบ มีหน้าที่นำออกซิเจน ซึ่งร่างกายสูดหายใจเข้าทางปอดไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย โดยออกซิเจนเกาะติดไปในรูปออกซิเฮโมโกลบินและออกซิเจนแยกตัวออกได้ง่ายจากเฮโมโกลบินเมื่อไปถึงส่วนอื่นของร่างกายที่ต้องการใช้. (อ. haemoglobin).

พจนานุกรมไทย

wing

ปีก (เครื่องบิน), บังโคลนรถยนต์, ส่วนที่ยื่นออกมาจากข้างๆ ลำตัวของวัตถุใดๆ บิน

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย