ค้นเจอ 290 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*นิ่ง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระสับกระส่าย

ว. เร่าร้อนใจทนนิ่งเป็นปรกติไม่ได้, กระวนกระวาย, ทุรนทุราย.

งัน

ก. หยุดชะงัก เช่น นิ่งงัน, ไม่งอกงาม เช่น ต้นไม้งันไป, อาการที่ชะงักนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะคาดไม่ถึง ในคำว่า ตะลึงงัน.

พร้างัดปากไม่ออก

(สำ) ว. นิ่ง, ไม่ค่อยพูด, พร้าคัดปากไม่ออก ก็ว่า.

รนหาที่

(ปาก) ก. นิ่งอยู่ไม่ได้ ชอบหาเรื่องเดือดร้อนมาใส่ตน.

ตะลึง

ก. อาการที่ชะงักงันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะหนึ่งเพราะคาดไม่ถึง.

vegetate

อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร, อยู่นิ่งๆ, ไม่สนใจสิ่งต่างๆ รอบตัว

VI

ไม่ควรพูดจนเกินกาล ไม่ควรนิ่งเสมอไป เมื่อถึงเวลาควรพูดพอประมาณ ไม่ฟั่นเฝือ

หมวดวาจา

pause

หยุดชะงักชั่วคราว, หยุดพัก, หยุดนิ่ง, หยุดคิด

VI

กระโดดก้าวสั้น ๆ,ก้มศีรษะขึ้นลงติดต่อกัน,ไม่หยุดอยู่นิ่ง,ไปโน่นไปนี่อย่างสบายอารมณ์

ひょこひょこ

ひょこひょこ

adv

ดอกพิกุลร่วง

(สำ) เรียกอาการที่นิ่งไม่พูดว่า กลัวดอกพิกุลจะร่วง.

สถาปนียวาที

[-นียะ-] น. ผู้จำแนกธรรมหรือพยากรณ์ปัญหาธรรมโดยการนิ่ง.

สถาปนียพยากรณ์

[-นียะ-] น. การจำแนกธรรมหรือพยากรณ์ปัญหาธรรมโดยอาการนิ่ง.