ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 331 รายการ

บาดคอ

หมายถึงก. รู้สึกคล้ายระคายคอเนื่องจากกินของที่มีรสหวานจัดเย็นจัดเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ปลอกคอ

หมายถึงน. สายรัดรอบคอ (มักใช้แก่หมา); โดยปริยายหมายถึงผู้มีอำนาจที่คอยให้ความคุ้มครองหรือช่วยเหลือ.
 พจนานุกรมไทย

ปากคอ

หมายถึงน. ปาก เช่น ปากคออยู่ไม่สุข.
 พจนานุกรมไทย

ปากปราศรัยใจเชือดคอ

หมายถึง(สำ) ก. พูดดีแต่ใจคิดร้าย.
 พจนานุกรมไทย

เป่าคอ

หมายถึงก. เป่ายาเข้าไปในคอ; อาการที่แก๊สในท้องพุ่งขึ้นมาทางลำคอเนื่องจากร้อนใน เรียกว่า ลมเป่าคอ.
 พจนานุกรมไทย

ผ้าพันคอ

หมายถึงน. ผ้าสำหรับพันคอเพื่อกันหนาวเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

แผงคอ

หมายถึงน. แผงทำด้วยสักหลาดหรือกำมะหยี่ สำหรับติดคอเสื้อราชปะแตนซึ่งเป็นเครื่องแบบเอกชนที่ขอเข้าเฝ้า หรือเครื่องแบบนิสิตชายจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หรือเครื่องแบบนักเรียนโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัยเป็นต้น; (โบ) แผงทำด้วยสักหลาดหรือกำมะหยี่ สำหรับติดคอเสื้อราชปะแตนซึ่งเป็นเครื่องแบบทางราชการ; ขนที่สันคอม้า.
 พจนานุกรมไทย

พอหอมปากหอมคอ

หมายถึง(ปาก) ว. พอสมควร, พอดี ๆ, นิด ๆ หน่อย ๆ, เช่น กินพอหอมปากหอมคอ พูดพอหอมปากหอมคอ.
 พจนานุกรมไทย

ยักคอ

หมายถึงก. เอียงคอไปในทางตรงกันข้ามกับยักเอว เป็นท่าประกอบการรำไทยอย่างหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

รองคอ

หมายถึงก. ถัดคนแรก (ใช้เรียกคนเล่นการพนันอย่างหยอดหลุม).
 พจนานุกรมไทย

ลงคอ

หมายถึงว. อาการที่ทำสิ่งที่ขัดต่อคุณธรรมหรือศีลธรรมเป็นต้นโดยไม่ตะขิดตะขวง เช่น แม่หาเงินมาด้วยความยากลำบากลูกยังขโมยได้ลงคอ เด็กตัวเท่านี้แม่ยังตีได้ลงคอ.
 พจนานุกรมไทย

ลวกปาก,ลวกปากลวกคอ

หมายถึงก. อาการที่กินของร้อนจัดทำให้รู้สึกว่าปากแทบพองชั่วระยะหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย