ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พช*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 539 รายการ

บัพชา

[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).
 พจนานุกรมไทย

บัพชิต

[บับพะชิด] น. บรรพชิต, นักบวช, ผู้บวช. (ป. ปพฺพชิต).
 พจนานุกรมไทย

บุพชาติ

น. ชาติก่อน. (ป. ปุพฺพชาติ).
 พจนานุกรมไทย

ปูนเพชร

น. ปูนชนิดหนึ่ง ทำด้วยปูนขาวผสมทรายละเอียด นํ้ากาวหนัง และนํ้าเชื้อนํ้าตาล ใช้ปั้นรูปต่าง ๆ เช่น หน้าบัน ลายกระหนก หัวนาค.
 พจนานุกรมไทย

พชระ

[พดชะระ] (กลอน) น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
 พจนานุกรมไทย

เพชฉลูกรรม

[เพ็ดฉะหฺลูกำ] น. พระวิศวกรรม.
 พจนานุกรมไทย

เพชฌฆาต

[เพ็ดชะคาด] น. เจ้าหน้าที่ประหารชีวิตนักโทษที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ประหารชีวิต. (ป. วชฺฌฆาตก).
 พจนานุกรมไทย

เพชร,เพชร-

[เพ็ด, เพ็ดชะ-] น. ชื่อแก้วที่แข็งที่สุดและมีนํ้าแวววาวมากกว่าพลอยอื่น ๆ ใช้ทำเครื่องประดับหรือใช้ประโยชน์ในทางอุตสาหกรรม; โดยปริยายหมายความว่า แข็งที่สุด เช่น เหล็กเพชร ใจเพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
 พจนานุกรมไทย

เพชรกลับ

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

เพชรซีก

[เพ็ด-] น. เพชรที่เจียระไนแล้วไม่แพรวพราวงามเท่าเพชรลูก มักได้จากส่วนที่ตัดออกในการตัดแต่งเจียระไนเพชรลูก.
 พจนานุกรมไทย

เพชรดา

[เพ็ดชะดา] น. ความแข็ง, ความอยู่ยงคงกระพัน.
 พจนานุกรมไทย

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.
 พจนานุกรมไทย