ตัวกรองผลการค้นหา
อัตตโนบท
หมายถึงน. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.
ท.พ.
ย่อมาจากโรงเรียนท่าพระวิทยายน จังหวัดขอนแก่น
อ.ว.
ย่อมาจากโรงเรียนอินทรวิทยา จังหวัดขอนแก่น
ท.
ย่อมาจากทะนานหลวง
ท
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ประมาท บท ธาตุบิสมัท.
หมายถึงใช้ประสมกับตัว ร อ่านเป็นเสียง ซ ในคำบางคำ เช่น ทราบ แทรก ทรง และในคำบางคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ทรัพย์ อินทรีย์ มัทรี, ที่อ่านเป็นเสียงเดิมคือ ทร (ไม่ใช่ ซ) ก็มี เช่น ภัทรบิฐ.
หมายถึง[ทะ] ใช้เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า คน, ผู้, เช่น ทนาย ทแกล้ว.
ท.๑
ย่อมาจากโรงเรียนเทศบาล ๑ วัดพระงาม จังหวัดนครปฐม
ย่อมาจากโรงเรียนเทศบาล ๑ วัดศรีเมือง จังหวัดนครนายก
ย่อมาจากโรงเรียนเทศบาล ๑ (บ้านในเมือง) จังหวัดเพชรบูรณ์
ย่อมาจากโรงเรียนเทศบาล ๑ (สว่างวิทยา) จังหวัดหนองคาย
ย่อมาจากโรงเรียนเทศบาล ๑ (เอ็งเสียงสามัคคี) เทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา