ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
吹吹打打
[chuī chuī dǎ dǎ]
管弦乐
[guǎn xián yuè]
鼓铸
[gǔ zhù]
แคริเน็ท, เครื่องดนตรีประเภทเป่าชนิดหนึ่ง
N
หีบเพลงปาก, เครื่องดนตรีเป่าด้วยปาก, ออร์แกนปาก
เล่นดนตรี, เป่าปี่หรือขลุ่ย (หรือเครื่องดนตรีประเภทเป่า)
PHRV
ทำให้เกิดเสียงหวีดหวิว (เช่น เป่าเครื่องดนตรี)
VT
การผิวปาก, การเป่านกหวีด, การทำเสียงหวีดหวิว
ทำให้เปียก (การเป่าแก้ว), ทำให่ชุ่ม, ทำให้ชื้น
น. เครื่องสำหรับใช้เป่าให้มีเสียงดังหวีด.
ว. เสียงเป่าปากแสดงความพอใจเป็นต้น.
[-แผฺละ] น. ลูกโป่งแก้วที่เด็กเป่าเล่น.