ผลการค้นหา

อ.ช.* *อ.ช. *อ.ช.*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 146 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อ.ช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ช่างพูด, พูดเป็นต่อยหอย

수다스럽다

[ซู-ดา-ซือ-รอบ-ตะ]

저 여자는 수다스럽다 [ชอ ยอ-จา-นึน ซู-ดา-ซือ-รอบ-ตะ] แปลว่า ผู้หญิงคนโน่นพูดเป็นต่อยหอย
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

รัฐบาล, ชู้

정부

[ชอง-บู]

한국 정보 [ฮัน-กุก ชอง-โบ] แปลว่า รัฐบาลเกาหลี; 저부가 있다 [ชอ-บู-กา อิด-ตะ] แปลว่า มีชู้
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

ดูด, ซัก

빨다

[ปัล-ดา]

젖을 빨다 [ชอ-จึล ปัล-ดา] แปลว่า ดูดผมแม่; 옷을 빨다 [โอ-ซึล ปัล-ดา] แปลว่า ซักผ้า
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

บวม, ริน, เท

붓다

[พูด-ตะ]

상처가 붓다 [ซา-ชอ-กา พุด-ตะ] แปลว่า แผลบวม; 술을 붓다 [ซุ-รึล พุด-ตะ] แปลว่า รินเหล้า
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

ขับรถเล่น

드라아브하다

[ทือ-รา-กา-บือ-ฮา-ดา]

공원 근처로 드라이브하다 [คง-วอน คึน-ชอ-โร ทือ-รา-อี-บือ-ฮา-ดา] แปลว่า ขับรถเล่นแถวๆสวน
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

โรงจำนำ

전당포

전당포에 시계를 저당잡혔다 [ชอน-ดัง-โพ-เอ ชิก-เย-รึล ชอ-ดัง-จา-พยอด-ตะ] แปลว่า จำนำนาฬิกาที่โรงจำนำไว้
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

เย็น

시원하다, 차갑다, 저녁

날씨가 시원하다 [นัล-ชิ-กา ชิ-วอน-ฮา-ดา] แปลว่า อากาศเย็นสบาย; 저녁때 [ชอ-นยอก-เต] แปลว่า ตอนเย็น
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

ความสามารถพิเศษ

특기

[ทึก-กี]

저 선수의 특기는 발차기이다 [ชอ ซอน-ซู-เอ ทึก-กี-นึน พัล-ชา-กี-อี-ดา] แปลว่า ความสามารถพิเศษของนักกีฬาคนนั้นคือการเตะ
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

บ่อย, ส่วนใหญ่

흔히

[ฮึน-ฮี]

태국에서 절을 흔히 불 수 있다 [เท-กุ-เก-ซอ ชอ-รึล ฮึน-ฮี พุล ซู อิด-ตะ] แปลว่า ในประเทศไทยเห็นวัดได้บ่อยๆ
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

เกิดขึ้น, ได้, เป็น, เป็นเหมือน

생기다

[เซง-กี-ดา]

문제가 생기다 [มุน-เจ-กา เซง-กี-ดา] แปลว่า เกิดปัญหาขึ้น; 인형처럼 생기다 [อิน-ฮยอง-ชอ-รอม เซง-กี-ดา] แปลว่า อยู่เหมือนตุ๊กตา
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

สิ่งที่ทำให้ลำบากใจ

골치 덩어리

[คล-ชิ ทอ-งอ-รี]

저 차는 고장이 자주 나서 골치 덩어리이다 [ชอ ชา-นึน โค-จา-งี ชา-จู นา-ซอ คล-ชิ ทอ-งอ-รี-อี-ดา] แปลว่า รถคันโน้นทำให้ลำบากใจเพราะเสียบ่อยๆ
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

อโฆษะ

ว. ไม่ก้อง, เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงไม่สั่น ในภาษาไทยได้แก่เสียง อ เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะสะกด และเสียง ก ค จ ช ซ ต ท ป พ ฟ ฮ เสียงสระในภาษาไทยไม่เป็นอโฆษะ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑, ๒ ของวรรค และ ศ ษ ส. (ส.; ป. อโฆส).
 พจนานุกรมไทย