ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เอิกกะเหฺริก] ว. อื้ออึง; ครึกครื้น, สนุกสนาน; แพร่หลายรู้กันทั่ว.
胴間声
どうまごえ
n
ทะลึ่งตึงตัง
ADV
เด็กๆ เล่นของเล่นส่งเสียงทะลึ่งตึงตัง
ส่งเสียงดังเอะอะเอ็ดตะโรอย่างไม่มีมารยาท
โวย
V
นักอนุรักษ์ลุกขึ้นมาโวยกลางที่ประชุมเพราะไม่พอใจมาตรการดังกล่าว
ส่งเสียงเอะอะ, ส่งเสียงเอ็ดตะโร
[-หน] (แบบ) น. แตรงอน เช่น หมื่นกาหลวิชัยมีหน้าที่ประโคมแตรงอน. ว. เอะอะอื้ออึง เช่น แตกตื่นกันกาหลอลหม่าน, ยามพลบสยงกึกก้อง กาหล แม่ฮา. (กำสรวล).
ก. ร้องเสียงดัง, แผดเสียง, เช่น ดีใจอะไรส่งเสียงมาแต่ไกล ส่งเสียงอื้ออึง.
ตีโพยตีพาย
แค่ถูกต่อว่าเพียงนิดเดียวเธอก็ตีโพยตีพายเป็นการใหญ่
แกล้งร้องหรือทำโวยวายเกินสมควร
哄然
[hōng rán]
ว. เอะอะเอ็ดอึงเป็นทำนองเกะกะเกเร เช่น พูดจาโฉงเฉง.
คนที่ดีแต่ส่งเสียงเอะอะอวดเก่ง แต่ไม่ยอมต่อสู้หรือตอบโต้
ก. โจษจัน, พูดอึง, พูดกันเซ็งแซ่, เล่าลือกันอื้ออึง, ในบทกลอนใช้ว่า จรรโจษ ก็มี.
ว. อื้ออึง, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป, (ใช้แก่ข่าวที่ไม่ดีไม่งาม), โฉ่ฉาว ก็ว่า.