ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
จิ-หนอย-เตี๋ยง-เหวียด-เดือก-คง
การทักทาย
(ถิ่น-พายัพ) น. ครั้ง, หน, เทือ เทื่อ หรือ เทื้อ ก็ว่า.
ว. จำนวนนับ ๑๐ สิบหนเป็นหนึ่งร้อย (๑๐๐).
น. พื้นดินที่แตกระแหง; โดยปริยายหมายความว่า แห่งหน ในความว่า ทั่วทุกหัวระแหง.
ชีวิตคนเราเอาแน่นอนอะไรไม่ได้ เดี๋ยวรุ่งเรือง เดี๋ยวตกอับ ดังนั้นเมื่อถึงคราวตกอับ ก็อย่าเพิ่งท้อถอย หรือหมดอาลัยในชีวิต และเมื่อถึงคราวรุ่งเรือง มีอำนาจวาสนา ก็อย่าลืมตัว อย่าประมาท
ในช่วงชีวิตของคนเราไม่มีอะไรเป็นที่แน่นอน มีทั้งสุขและทุกข์ มีทั้งดีและร้าย สลับกันไป
栄進
えいしん
n
ชีวิตคนเราเอาแน่นอนอะไรไม่ได้ มีขึ้นและมีลง ดังนั้นเมื่อถึงคราวตกอับ ก็อย่าเพิ่งท้อถอย หรือหมดอาลัยในชีวิต และเมื่อถึงคราวรุ่งเรือง มีอำนาจวาสนา ก็อย่าลืมตัว อย่าประมาท
[[ยากเจ็ดทีดีเจ็ดหน]] ก็ว่า
คนที่มีทั้งโชคดีและร้ายสลับกันไปมา
[[ชั่วเจ็ดที ดีเจ็ดหน]] ก็ว่า
人有旦夕祸福
[rén yǒu dàn xī huò fú]
ช่างเถิด
ADV
คนเราเกิดหนเดียวตายหนเดียวนั้นก็ช่างเถิด มันเลือกกันไม่ได้
(วรรณ) ก. ตาย เช่น หนหลังเกรงแหล่งหล้า พระบาทคิดหนหน้า อยู่เกล้าเสวยกรรมฯ. (ลอ).