ค้นเจอ 173 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พยัญชนะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

modulate

ผัน

V

การฝึกหัดผันตัวอักษรทั้งพยัญชนะสระและวรรณยุกต์ถือเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องหัดผันให้คล่อง

เปลี่ยนกลายไปจากลักษณะหรือภาวะเดิม

ทุ

ว. คำอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า ชั่ว, ยาก, ลำบาก, เลว, ทราม, เช่น ทุจริต ว่า ความประพฤติชั่ว, ทุกร ว่า ทำได้โดยยาก, ทุปปัญญา ว่า ปัญญาทราม เป็นต้น. (ดู ทุร ประกอบ). (ป.; ส. เดิมเป็น ทุสฺ), ทุ นี้เมื่ออยู่หน้าคำอื่นตามหลักไวยากรณ์ภาษาบาลีและสันสกฤต กำหนดให้เติมตัวสะกดลงตัวหนึ่งเพื่อให้เท่าของเดิม เช่น ทุ + คติ เป็น ทุคคติ, ทุ + จริต เป็น ทุจจริต, ตัวสะกดนั้นดูพยัญชนะคำหลังเป็นเกณฑ์ ถ้าพยัญชนะวรรคคำหลังเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลาง ก็ใช้พยัญชนะที่ ๑ แห่งวรรคนั้นสะกด เช่น ทุ + กร เป็น ทุกกร, ทุ + ข เป็น ทุกข, ถ้าเป็นพยัญชนะวรรคคำหลังเป็นอักษรตํ่า ก็ใช้พยัญชนะที่ ๓ แห่งวรรคนั้นสะกด เช่น ทุ + คติ เป็น ทุคคติ, ทุ + ภาษิต เป็น ทุพภาษิต, อีกอย่างหนึ่งว่า ถ้าพยัญชนะคำหลังเป็นอักษรตํ่า ก็ใช้เติม ร แทนตัวสะกดได้ทุกวรรค เช่น ทุรชน ทุรพล ทุรภิกษ์ ทุรยศ ทุรลักษณ์, หรือเอาสระ อุ ออกเสียก็มี เช่น ทรชน ทรพล ทรพิษ ทรยศ ทรลักษณ์, ในวิธีหลังนี้บางมติว่า เอา อุ เป็น ร (ใช้ไปถึงคำ ทรกรรม ด้วย) และเมื่ออยู่หน้าสระก็เติม ร เช่น ทุ + อาจาร เป็น ทุราจาร, ทุ + อาธวา เป็น ทุราธวา.

1. ตัวเขียนเล็กของตัวเลข, 2. ตัวเขียนเล็กของตัวพยัญชนะที่ใช้สะกดภาษาจีน

小写

[xiǎo xiě]

letter

ตัวอักษร

N

ภาษาไทยมีตัวอักษรที่เป็นพยัญชนะถึง 44 ตัว ทำให้ยากที่คนต่างชาติจะเรียนรู้ได้เร็ว

สัญลักษณ์แทนเสียงในภาษามนุษย์

พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.

พยัญชนะตัวที่ ๑๓ นับเป็นพวกอักษรตํ่า และเป็นตัวที่สุดของวรรคที่ ๒ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ปัญญา สัญชาติ ผจญ โคโลญ.

ยามักการ

น. ชื่อเครื่องหมายบังคับให้อ่านพยัญชนะควบ มีรูปดังนี้ ๎ ใช้ในหนังสือบาลีรุ่นเก่า เช่น กต๎วา ทิส๎วา ในปัจจุบันใช้เครื่องหมายพินทุแทน เป็น กตฺวา ทิสฺวา.

อักษรบฏ

[อักสอระบด] น. แผ่นผ้าที่เขียนสระ พยัญชนะ ใช้ในการเรียนการสอนในสมัยโบราณ, ที่ใช้แผ่นกระดาษติดผ้าหรือแผ่นกระดาษแทนก็มี. (ส.).

tone marks

วรรณยุกต์

N

การฝึกหัดผันตัวอักษรทั้งพยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ ถือเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องหัดผันให้ครบทุกตัวอักษร

เครื่องหมายแสดงระดับเสียงสูงต่ำของคำในภาษาไทย

ปัจจามิตร

ปฏิ + อมิตร => ปฎยมิตร

เมื่อแปลง อิ , อี เป็น ย แล้ว พยัญชนะหน้า ย เป็น ต , ฏ สามารถเปลี่ยน ตย , ฏย ให้เป็น จจ ได้

ปัจจุบัน

ปฏิ + อุบัน => ปฎยุบัน

เมื่อแปลง อิ , อี เป็น ย แล้ว พยัญชนะหน้า ย เป็น ต , ฏ สามารถเปลี่ยน ตย , ฏย ให้เป็น จจ ได้

ปัจเจก

ปฏิ + เอก=> ปฎเยก

เมื่อแปลง อิ , อี เป็น ย แล้ว พยัญชนะหน้า ย เป็น ต , ฏ สามารถเปลี่ยน ตย , ฏย ให้เป็น จจ ได้