ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
孝女
[xiào nǚ]
น. ที่ดินซึ่งพระเจ้าแผ่นดินพระราชทานแก่พราหมณ์และยกเว้นภาษีอากร; ของที่บิดามารดาให้.
น. บุตรที่มีคุณสมบัติสูงกว่าบิดามารดา, อภิชาตบุตร ก็ว่า. (ส. อติชาตปุตฺร; ป. อติชาตปุตฺต).
น. บุตรที่มีคุณสมบัติสูงกว่าบิดามารดา, อติชาตบุตร ก็ว่า. (ส. อภิชาตปุตฺร; ป. อภิชาตปุตฺต).
น. ผู้ดีที่สืบทอดกันลงมาตั้งแต่ต้นวงศ์สกุลคือบิดามารดาของปู่และย่า ๔ บิดามารดาของตาและยาย ๔ รวมเป็น ๘; โดยปริยายหมายถึงคนที่ทำกรีดกรายเอาอย่างผู้ดี. (ดู แปดสาแหรก).
ปิตุฆาต
N
ทรพีทำปิตุฆาตด้วยความแค้นใจบิดาผู้ให้กำเนิด
การฆ่าพ่อ
หน่อเนื้อเชื้อไข
เขาเป็นศิลปินหนุ่ม ผู้ที่มีหน่อเนื้อเชื้อไขทางศิลปะมาจากทั้งฝ่ายบิดาและมารดา
ลูกหลานเหลนเป็นต้นที่สืบสายโลหิต
ปฏิบัติ
V
ลูกทุกคนต้องปฏิบัติต่อบิดามารดาเพื่อทดแทนบุญคุณ
พ่อค้าของชำ
บิดาของเขาเป็นพ่อค้าของชำ มีร้านขายของชำอยู่ที่อยุธยา
ผู้ที่ขายของแห้งต่างๆ ที่ใช้เป็นอาหาร
[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า เช่น กราบบทเรศราชบิดา ท่านแล. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).
นามสกุล
นามสกุลของเขาได้รับพระราชทานมาจากในหลวงรัชกาลที่ 6
ชื่อประจำวงศ์สกุลซึ่งสืบเนื่องจากบิดาถึงบุตร หรือซึ่งได้รับอนุญาตให้จดทะเบียนเป็นทางการแล้ว
ชื่อสกุล
ทั้ง 3 คนไม่ได้เป็นญาติกันเพียงแต่ชื่อสกุลซ้ำกัน