ค้นเจอ 184 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตะกั่ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

Edison storage battery

ชื่อหม้อเก็บกระแสไฟฟ้าเป็นหม้อที่ใช้เซลล์โลหะสองชนิด เป็นแผ่นขั้วบวกกลบแทนที่จะใช้ตะกั่ว

balancing wheel

ล้อซึ่งได้รับการถ่วงน้ำหนัก (หรือการถ่วงน้ำหนักของวงล้อทั้งสี่ให้ขนานกันโดยวิธีหยดตะกั่วลงไปจับวงล้อแต่ละข้าง)

ethyl petrol

สารประกอบของ ether กับ ตะกั่วเป็นน้ำมันชนิดหนึ่งสำหรับเครื่องยนต์ใช้เติมผสมกับเบนซิน ทำให้เครื่องยนต์จุดระเบิดได้สม่ำเสมอ

หัวแร้ง

น. เหล็กที่ปลายมีลักษณะคล้ายหัวของนกแร้ง ใช้เผาไฟให้ร้อนจัดแล้วจี้ตะกั่วบัดกรีเพื่อเชื่อมโลหะให้ติดกัน, เครื่องมือไฟฟ้าชนิดหนึ่ง เมื่อทำให้ปลายร้อนจัดด้วยกระแสไฟฟ้า ใช้จี้ตะกั่วบัดกรีเพื่อเชื่อมโลหะให้ติดกัน เรียกว่า หัวแร้งไฟฟ้า.

tea-caddy

ถ้ำชา

N

ขมิ้นดินสอพองเอาไว้ไหน เมื่อวานยายใส่ไว้ในถ้ำชา

ภาชนะที่โดยมากทำด้วยตะกั่วชนิดหนึ่ง สำหรับใส่ใบชา รูปร่างคล้ายขวด มีฝาปิด

white lead

จาดตะกั่ว

N

สารประกอบชนิดหนึ่งของธาตุตะกั่ว เป็นสารสี สีขาว ใช้เป็นองค์ประกอบของสีทาบางประเภท

bullet

ลูกกระสุน

N

กำนันมอบลูกกระสุนให้เขาไป 5 นัด

ลูกตะกั่วที่บรรจุในลำกล้องปืนสำหรับยิง ประกอบด้วยปลอกโลหะ ตรงปลายด้านหนึ่งมีหัวกระสุนโลหะ

titanium

ไทเทเนียม

N

เราควรใช้สีน้ำในการทาบ้าน เพื่อเลี่ยงพิษจากแคดเมียม ไทเทเนียม และตะกั่ว

ธาตุโลหะที่เป็นของแข็ง

manganese bronze

(โลหะ) โลหะผสมทองแดง 55-60 เปอรเซนต์ มีแมงกานีชกับดีบุก และตะกั่วปนอยู่บ้างเล็กน้อย ใช้ประกอบส่วนต่างๆ ของวัตถุ ที่ต้องการความเหนียวและแข็ง

ลูกดิ่ง

น. โลหะตันรูปทรงกรวยติดที่ปลายสายเชือกใช้วัดความลึกของนํ้า ตรวจสอบเสาหรือกำแพงเป็นต้นว่าอยู่ในแนวดิ่งหรือไม่; ตะกั่วก้อนเล็ก ๆ รูปทรงกรวย ใช้ถ่วงสายเบ็ดสำหรับตกกุ้ง; ตะกั่วก้อนกลม ๆ เจาะรูผูกไว้ที่ปลายทั้ง ๒ ข้าง ใช้แกว่งหรือเหวี่ยงเป็นอาวุธ; ตะกั่วหรือเหล็กเป็นต้นที่ผูกกับสายเชือกเป็นคู่สกัดหัวท้ายดอกจำปาของว่าวจุฬา.

ลูกปราย

น. ลูกตะกั่วหรือลูกเหล็กเล็ก ๆ สำหรับยัดใส่ในลำกล้องปืนครั้งละหลายลูก เมื่อยิงไปครั้งหนึ่ง ๆ ลูกจะกระจายไป, กระสุนปืนชนิดที่มีลูกตะกั่วหรือลูกเหล็กเล็ก ๆ หลาย ๆ ลูกผสมปนอยู่กับดินปืนในนัดเดียวกัน เวลายิงจะกระจายออก เช่น ปืนลูกซองใช้กระสุนลูกปราย.

เกรียบ

[เกฺรียบ] น. ตะกั่วที่ประสมโลหะบางอย่างเพื่อให้แข็ง เรียกว่า ตะกั่วเกรียบ; เรียกของกินทำด้วยข้าวเป็นแผ่น ๆ มีหลายอย่าง เช่น ข้าวเกรียบว่าว ข้าวเกรียบงา ข้าวเกรียบอ่อน.