ผลการค้นหา

ข้า* *ข้า *ข้า*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ข้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 164 รายการ

โกรย

[โกฺรย] น. หลัง เช่น โจนบหลยวโกรยเกรง ท่านข้า. (ยวนพ่าย), อกกระอุกรยมโกรย กระด้าง. (ทวาทศมาส). (ข.).
 พจนานุกรมไทย

จางวาง

(เลิก) น. ตำแหน่งยศข้าราชการชั้นสูงในกรมมหาดเล็ก, ตำแหน่งผู้กำกับการ, ตำแหน่งหัวหน้าข้ารับใช้ของเจ้านายชั้นบรมวงศ์หรือทรงกรม.
 พจนานุกรมไทย

ladies of the court

ฝ่ายใน

N

ในสมัยก่อนข้าราชบริพารฝ่ายในเป็นผู้ประดิษฐ์ผลไม้แกะสลักเพื่อใช้ในพระราชพิธีต่างๆ เท่านั้น

เจ้านายและข้าราชการเป็นต้น ที่เป็นสตรีสังกัดอยู่ภายในพระราชฐานชั้นใน
 EN-TH Dictionary

annuity

เงินปี

N

เพื่อให้พระมหากษัตริย์ทรงรักษาพระเกียรติได้ รัฐบาลจึงได้ถวายเงินปีเป็นรายได้แก่พระองค์

เงินที่มีกำหนดจ่ายเป็นรายปีให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์หรือข้าราชบริพารจากเงินงบประมาณรายจ่ายหมวดเงินอุดหนุนของสำนักพระราชวัง
 EN-TH Dictionary

ขำ

น. สิ่งหรือข้อความที่มีนัย ไม่ควรเปิดเผย เช่น แล้วทูลว่านางคันธมาลี ให้ข้านี้นำของมาถวาย เป็นความขำกำชับมามากมาย พลางยอบกายเข้าไปให้ใกล้ชิด. (คาวี).
 พจนานุกรมไทย

ดาร,ดาร-,ดาระ

(แบบ) น. เสียง, เสียงดัง, เสียงสูง, เสียงแหลม. ก. ข้าม เช่น ฝ่ายคนผู้ข้าได้ดำรวจดารทาน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. ตาร).
 พจนานุกรมไทย

ติดสนม

(โบ) ก. ถูกกักบริเวณในเขตพระราชฐานโดยอยู่ในความดูแลของพวกสนม ใช้แก่ผู้มีฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์ หรือข้าทูลละอองธุลีพระบาทชั้นผู้ใหญ่.
 พจนานุกรมไทย

ปฐมบุรุษ

[ปะถมมะ-, ปะถม-] น. บุรุษที่ ๑, ตามไวยากรณ์ ได้แก่ สรรพนามพวกที่ใช้แทนชื่อผู้พูด เช่น ข้า เรา แต่ตามไวยากรณ์บาลีหมายถึงพวกที่เราพูดถึง เช่น เขา.
 พจนานุกรมไทย

heaven

สุราลัย

N

ข้าขออัญเชิญเทพยดาทั้งหลายบนชั้นสุราลัย มาปกปักพิทักษ์รักษาโพยภัยอันตรายด้วยเถิด

ที่อยู่ของเทวดา
 EN-TH Dictionary

accompany a prince

โดยเสด็จ

V

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้จัดขบวนเสด็จเป็นส่วนพระองค์มีข้าราชบริพารโดยเสด็จแต่ที่จำเป็น
 EN-TH Dictionary

ข้อย

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) ส. คำใช้แทนตัวผู้พูด, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑. น. ข้า, บ่าว, เช่น เมื่อให้สูสองราชเป็นข้อยขาดแก่พราหมณ์. (ม. คำหลวง กุมาร).
 พจนานุกรมไทย

เงินปี

(กฎ) น. เงินที่มีกำหนดจ่ายเป็นรายปีให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์หรือข้าราชบริพารจากเงินงบประมาณรายจ่ายหมวดเงินอุดหนุนของสำนักพระราชวัง, โบราณเรียก เบี้ยหวัด หรือ เบี้ยหวัดเงินปี.
 พจนานุกรมไทย