ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อขนมอย่างหนึ่งทำโดยต่อยไข่ใส่ลงในนํ้าเชื่อมร้อน ๆ แล้วต้มให้สุก มักใส่ขิงด้วย.
[มะเหาสด] น. ชื่อพรรณไม้ที่มีกลิ่นฉุน เช่น ขิง กระเทียม. (ส.; ป. มโหสธ).
น. ผักดอง. (ป.; ส. วิฑงฺค ว่า ยาสำหรับฆ่าตัวพยาธิในท้อง).
(เคมี) น้ำตาลที่ทำจากแป้ง โดยปฏิกิริยาความร้อนกับกรด ใช้มากในการทำขนมต่าง ๆ, ของดอง, และจำพวกวุ้น ฯลฯ
น. เครื่องกินแกล้มเหล้า มีกุ้งแห้ง ถั่วลิสง และตะไคร้ เป็นหลัก อาจเพิ่ม ขิงหัวหอม หรือพริกขี้หนู เข้าด้วยก็ได้.
(ก่อสร้าง, วิศว) ไม่ลื่นไถล, เป็นคำที่ใช้ในความหมายเกี่ยวข้องกับถนน, พื้น, หรือผิวขิงวัตถุใด ๆ
薫製
くんせい
adj-no
น. ชื่อแกงอย่างหนึ่ง ใช้เนื้อปลาต้มในนํ้าแกงที่ปรุงด้วยกะปิ ขิง หัวหอม พริกไทย ส้มมะขาม และนํ้าตาล มีรสเปรี้ยว เค็ม หวาน.
[เหฺง้า] น. ลำต้นที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เช่น ขิง กระวาน ที่จมอยู่ใต้ดิน; ต้นเดิม, ต้นวงศ์.
น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว, กระดองหาย คันฉาย ดอง ดองฉาย หรือ ดองหาย ก็เรียก. (ข. ฉาย ว่า สง).
น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว, กระดองหาย ขอฉาย ดอง ดองฉาย หรือ ดองหาย ก็เรียก. (ข. ฉาย ว่า สง).
อาจาด
N
สะเต๊ะของเมืองซีอานไม่มีน้ำจิ้ม และอาจาด มีแค่เนื้อย่างเฉยๆ
ของกินแก้เลี่ยนปรุงด้วยแตงกวา หัวหอม แช่น้ำส้ม หรือน้ำกระเทียมดอง