ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หอม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 335 รายการ

เปราะหอม

ดู เปราะ ๑ (๑).
 พจนานุกรมไทย

ผาหอม

น. เขาคันธมาทน์.
 พจนานุกรมไทย

แฝก,แฝกหอม

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Vetiveria zizanioides (L.) Nash ในวงศ์ Gramineae ใบใช้มุงหลังคา รากใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

พริกหอม

ดู มะแข่น.
 พจนานุกรมไทย

พอหอมปากหอมคอ

(ปาก) ว. พอสมควร, พอดี ๆ, นิด ๆ หน่อย ๆ, เช่น กินพอหอมปากหอมคอ พูดพอหอมปากหอมคอ.
 พจนานุกรมไทย

เมื่อพีเนื้อหอม เมื่อผอมเนื้อเหม็น

(สำ) น. เวลารวยคนมาห้อมล้อม ประจบประแจง เวลาจนคนพากันหน่ายหนี.
 พจนานุกรมไทย

สวยแต่รูป จูบไม่หอม

ว. มีรูปร่างงาม แต่มีความประพฤติ ท่าทีวาจา และกิริยามารยาทไม่ดี.
 พจนานุกรมไทย

สันพร้าหอม

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Eupatorium stoechadosmum Hance ในวงศ์ Compositae ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

หมากหอม

น. หมากแห้งที่ป่นเป็นผง ผสมกับเครื่องเทศบางอย่างที่มีกลิ่นหอม ใช้กินควบกับหมากและพลูที่บ้ายปูน หรืออมดับกลิ่นปาก.
 พจนานุกรมไทย

หมากหอมควาย

น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

หอม

น. (๑) ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวหลายชนิดในสกุล Allium วงศ์ Alliaceae กลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหาร เช่น หอมหัวใหญ่ หรือ หอมฝรั่ง (A. cepa L.), หอมหัว หรือ หอมแกง (A. ascalonicum L.) ชนิดหลังนี้มักเรียกผิดเป็น หอมแดง. (๒) ชื่อกล้วยพันธุ์หนึ่งซึ่งกลายมาจากกล้วยป่า (Musa acuminata Colla) ผลยาว กลิ่นหอม ไม่มีเมล็ด.
 พจนานุกรมไทย

หอม

ก. จูบ; ได้รับกลิ่นดี. ว. มีกลิ่นดี, ตรงข้ามกับ เหม็น.
 พจนานุกรมไทย