ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พูดสับปลับ กลับกลอกเอาแน่ไม่ได้.
(สำ) ว. ประจบสอพลอ.
น. ถ้อยคำที่คมคาย, สำนวน.
ว. ที่พูดรัวเร็ว; (สำ) พูดพล่อย ๆ จนไม่น่าเชื่อถือ.
ก. ไปอย่างนวยนาด. (เพี้ยนมาจาก ป., ส. ลีลา).
ว. ที่พูดสับปลับ.
(สำ) ว. ที่พูดสับปลับเชื่อถือไม่ได้.
น. (๑) ชื่อไม้เถาชนิด Erycibe expansa Wall. ex G. Don ในวงศ์ Convolvulaceae ดอกสีขาว กลิ่นหอม. (๒) ดู ตีนตุ๊กแก (๑).
น. ชื่อปลาทะเลหลายชนิดในสกุล Pseudorhombus วงศ์ Bothidae ลำตัวแบนข้างมาก ตามีลักษณะเหมือนปลาตาเดียวแต่ตาทั้ง ๒ ข้างอยู่ทางซีกซ้ายของหัว พื้นลำตัวสีนํ้าตาลและส่วนมากมีจุดประสีเข้มเป็นวงแหวนเด่น เรียกรวม ๆ กันโดยทั่วไปว่า ใบขนุน ลิ้นควาย หรือ ลิ้นหมา.
ดู ตาเดียว.
น. ชื่อแตนชนิดหนึ่ง. (ดู แตน).
ว. อาการที่เหน็ดเหนื่อยมากเปรียบเหมือนวิ่งมาไกลเหนื่อยจนลิ้นห้อย, อาการที่เหน็ดเหนื่อยเนื่องจากต้องทำงานหนักมาก.