ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,174 รายการ

วิกขัมภ์

[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).

ชุมนุม

น. กอง, หมู่, พวก. ก. ประชุม, รวมกัน.

หมอก

[หฺมอก] น. ละอองน้ำขนาดเล็กมากที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เกิดจากการกลั่นตัวของไอนํ้า ลอยอยู่ในอากาศ. ว. สีเทาแก่อย่างสีเมฆ, เป็นฝ้ามัว เช่น ตาหมอก.

พจนานุกรมไทย

รถตุ๊ก ๆ

(ปาก) น. รถสามล้อเครื่องรับจ้างบรรทุกผู้โดยสาร.

พจนานุกรมไทย

กระแนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

กะติกกะต่อน

กระท่อนกระแท่น เช่น การทำงานไม่สำเร็จเป็นชิ้นเป็นอัน เรียก กะติกกะต่อน กะติดกะต่อ ก็ว่า.

กะ - ติก - กะ - ต่อน

ภาษาอีสาน

ฮาก

1.)ราก อาเจียน อาหารที่กลืนลงไปแล้วอาเจียนออกมาทางปาก เรียก ฮาก เช่น ฮากเข้า ฮากน้ำ ฮากขี้เพี้ย ฮากขี้โพ่น. 2.)ส่วนของต้นไม้ที่หยั่งลงไปในพื้นดิน เพื่อดูดเอาอาหารมาเลี้ยงลำต้น เรียก ฮากไม้ คนที่เป็นดุจรากไม้ดูดเอาอาหารมาเลี้ยงประเทศชาติให้เจริญ เรียก ฮากคน.

ฮาก

ภาษาอีสาน