ตัวกรองผลการค้นหา
ทักษ,ทักษ-
หมายถึง[-สะ-] (แบบ) ว. สามารถ, เหมาะ, ขยัน, หมั่น, คล่องแคล่ว, แข็งแรง. (ส.).
ประจักษ,ประจักษ-,ประจักษ์
หมายถึงว. ปรากฏชัด อาจเป็นทางตาหรือใจก็ได้ เช่น ประจักษ์แก่ตา ประจักษ์แก่ใจ. (ส. ปฺรตฺยกฺษ; ป. ปจฺจกฺข).
ปักษ,ปักษ-,ปักษ์
หมายถึง[ปักสะ-, ปัก] น. ฝ่าย, ข้าง, เช่น ปักษ์ใต้, กึ่งของเดือนจันทรคติ คือ เดือนหนึ่งมี ๒ ปักษ์ ข้างขึ้นเรียก ศุกลปักษ์ (แปลว่า ฝ่ายขาว หมายเอาแสงเดือนสว่าง) ข้างแรมเรียก กาฬปักษ์ (แปลว่า ฝ่ายดำ หมายเอาเดือนมืด), ครึ่งเดือน เช่น หนังสือรายปักษ์. (ส.; ป. ปกฺข).
พฤกษ,พฤกษ-,พฤกษ์,พฤกษ์
หมายถึง[พฺรึกสะ-, พฺรึก] น. ต้นไม้. (ส. วฺฤกฺษ; ป. รุกฺข).
ภักษ,ภักษ-,ภักษ์
หมายถึง[พักสะ-, พัก] น. เหยื่อ, อาหาร. ก. กิน. (ส. ภกฺษ; ป. ภกฺข).
โมกษ,โมกษ-,โมกษะ
หมายถึง[โมกสะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ส.; ป. โมกฺข).
อนุรักษ,อนุรักษ-,อนุรักษ์
หมายถึง[อะนุรักสะ-, อะนุรัก] ก. รักษาให้คงเดิม. (ส.).
คำไวพจน์ รักษา มีอะไรบ้าง
คำไวพจน์ แข็งแรง มีอะไรบ้าง
ทักษ-
อ่านว่าทัก-สะ
ปักษ-
อ่านว่าปัก-สะ
พฤกษ-
อ่านว่าพฺรึก-สะ