คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "งา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 215 รายการ

กระแบกงา

ก. แตกเป็นไรงา เช่น พลุกกระแบกงาแต่ต้น จนปลาย. (ตำราช้างคำโคลง).

จูงนางลีลา

น. ชื่อท่ารำชนิดหนึ่งที่ควาญช้างรำเมื่อนำช้างบำรูงาเสร็จครั้งแรกแล้ว.

นรการ

[นอระกาน, นะระกาน] น. ช้างสีดอ, ช้างตัวผู้ มีงาสั้น.

เกก

ว. เก, เกไป, เรียกเขาวัวเขาควายเป็นต้นที่เฉออกไม่เข้ารูปกันว่า เขาเกก, เรียกงาช้างที่ปลายเฉออกไปว่า งาเกก เช่น งาเกกข้างหนึ่งเข้า โดยหลัง. (ตำราช้างคำโคลง), เรียกเสาเขื่อนที่เฉออกว่า เขื่อนเกก.

ชรอัด

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ชัด เช่น ลางหมู่งาชรอัดชรแอ้น. (ม. คำหลวง มหาราช).

เติ่ง

น. ที่สำหรับเทสกา รูปกระปุก ทำด้วยงาหรือไม้แข็ง มีรูข้าง ๆ สำหรับลูกออก.

สิ้นเขี้ยวสิ้นเล็บ

(สำ) ก. หมดอำนาจวาสนา, สิ้นฤทธิ์, หมดเขี้ยวหมดงา หรือ หมดเขี้ยวหมดเล็บ ก็ว่า.

อปรัณณชาติ

[อะปะรันนะชาด] น. “อาหารอื่น” คือ ถั่ว งา และผักต่าง ๆ (นอกจากข้าว). (ป. อปรณฺณ).

ivory

งาช้าง

N

ฟันฉันน่ะแข็งแรงสามารถแทะงาช้ากินก็ยังได้

stab

ทิ่มแทง

V

งาของช้างตัวหลังกำลังจะไปทิ่มแทงช้างตัวหน้า

ทิ่มให้ทะลุเข้าไป, อาการที่แทงซ้ำหลายๆ ครั้ง

บุตรบุญธรรม, บุตรเลี้ยง

입양아

[อี-บยา-งา]

ลูกไก่

병아리

[พยอ-งา-รี]