ตัวกรองผลการค้นหา
อ.
ย่อมาจากอาจารย์
ย่อมาจากอำเภอ
ย่อมาจากวันอังคาร
ย่อมาจากคำอุทาน
ย่อมาจากภาษาอังกฤษ
อ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๔๓ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นพยัญชนะตัวต้นได้อย่างตัวอื่น ๆ เช่น อา อก องค์, ใช้นำพยัญชนะเดี่ยวได้อย่างอักษรกลางอื่น ๆ เช่น อนึ่ง องุ่น แอร่ม, ใช้นำตัว ย ให้เป็นเสียงอักษรกลาง แต่นิยมใช้อยู่ ๔ คำ คือ อย่า อยู่ อย่าง อยาก, ใช้เป็นเครื่องหมายรูปสระ ออ เช่น กอ ขอ และประสมกับเครื่องหมายเป็นสระ เอือ เออ เช่น เถือ เธอ, ใช้เป็นตัวเคียงสระ อือ เช่น คือ มือ.
หมายถึง[อะ] เป็นอักษรใช้นำหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บอกความปฏิเสธหรือตรงกันข้าม แปลว่า ไม่ หรือ ไม่ใช่ เช่น อศุภ (ไม่งาม) อธรรม (ไม่ใช่ธรรม); ใช้เป็น อน เมื่ออยู่หน้าคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อเนก (อน + เอก) อนาจาร (อน + อาจาร). (ป., ส.).
อ่านว่าอะ
Shetland
แปลว่าหมู่เกาะนอกชายฝั่งสก็อตแลนด์
wame
แปลว่าท้อง (เป็นคำที่ใช้กันในสก็อตแลนด์), พุง
อสนีบาต
คำบาลีอสนิ อสนี+ปาต
คำสันสกฤตอศนิปาต
อัตยันต์
แยกคำสมาสแบบสนธิเป็นอติ + อันต์