ค้นเจอ 158 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไกรณัท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุมภา

(กลอน) น. จระเข้ เช่น ตัวกูหลงอยู่ด้วยกุมภา จะเสื่อมเสียวิชาที่เรียนรู้. (ไกรทอง).

โกรมธาตุ

(โบ) น. ธาตุใต้ฟ้า คือแผ่นดิน เช่น ปางน้นนไกรโกรมธาตุ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ไกรพ

[-รบ] น. บัวสาย เช่น ไกรพแกมสโรช. (ม. คำหลวง มัทรี). (ส. ไกรว).

ford

ท่อง

V

ไกรทองท่องไปกลางน้ำเพื่อไปฆ่าชาละวัน

เดินก้าวไปในน้ำ

อะดุง

(กลอน) ว. สูงส่ง, ไม่มีที่เปรียบ, เลิศ, เช่น ศรีสิทธิฤทธิชัย ไกรกรุงอะดุงเดชฟุ้งฟ้า. (ลอ).

กระอักกระไอ

ว. อิดเอื้อน, ไม่กล้าพูด, ทำเสียงไออุบอับอยู่ในคอ, เช่น พูดจากุกกักกระอักกระไอ. (ไกรทอง).

พูดคล่องเหมือนล่องน้ำ

(สำ) ก. พูดไม่ติดขัด เช่น สารพัดพูดคล่องเหมือนล่องนํ้า. (ไกรทอง), พูดคล่องเป็นล่องนํ้า ก็ว่า.

สาง

(วรรณ) น. ช้าง เช่น เสือสางสรรโสงสรรพและไกร สรร้องสำเทินสาร. (สมุทรโฆษ).

กระหยับ

(กลอน) ก. ขยับ เช่น มือถือธนูกระหยับลั่น. (รามเกียรติ์ ร. ๑; ไกรทอง; สรรพสิทธิ์). (แผลงมาจาก ขยับ).

disease characterized by stiffening of the jaw

มหาสดมภ์

N

ชื่อโรคลมชนิดหนึ่งตามตำราแพทย์แผนโบราณซึ่งอาจทำให้ขากรรไกรแข็ง

front teeth

ฟันหน้า

N

สัตว์ที่ใช้ฟันแทะหรือกัดจะมีฟันหน้าที่แข็งแรงเป็นพิเศษ

ฟันด้านหน้า 4 ซี่ ของขากรรไกรแต่ละอัน ใช้สำหรับกัดและฉีก

ทันตแพทย์

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.