ผลการค้นหา

อัก* *อัก *อัก*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 134 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อักษราพิภัค

ผู้เป็นเลิศด้านอักษร

อัก-สะ-รา-พิ-พัก
 ชื่อมงคล

อัครดนัย

ลูกชายผู้ยอดเยี่ยมเป็นเลิศ

อัก-คะ-ระ-ดะ-ไน
 ชื่อมงคล

อัคระศรัณย์

ผู้ที่เป็นที่พึ่งและยิ่งใหญ่

อัก-คะ-ระ-สะ-รัน
 ชื่อมงคล

dash

(รถยนต์) แผงกั้นระหว่างเครื่องยนต์ตอนหน้ารถกับที่นั่งผู้ขับ; (การพิมพ์) เส้นขีดยาวแยกอักษัในระหว่างข้อความ
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

นักดนตรี

음악가

음악가가 악기를 연주하다 [อือ-มัก-กา-กา อัก-กี-รึล ยอน-จู-ฮา-ดา] แปลว่า นักดนตรีเล่นดนตรี
 คำศัพท์ไทย – เกาหลี

อักษรบฏ

[อักสอระบด] น. แผ่นผ้าที่เขียนสระ พยัญชนะ ใช้ในการเรียนการสอนในสมัยโบราณ, ที่ใช้แผ่นกระดาษติดผ้าหรือแผ่นกระดาษแทนก็มี. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สัทอักษร

[สัดทะอักสอน] น. อักษรและเครื่องหมายที่กำหนดใช้แทนเสียงประเภทต่าง ๆ เช่น สัญลักษณ์แทนเสียงสระ พยัญชนะ วรรณยุกต์ และเครื่องหมายพิเศษแทนการออกเสียงอื่น ๆ. (อ. phonetic alphabet).
 พจนานุกรมไทย

เอกอัครราชทูต

[เอกอักคฺระ-] น. ทูตอันดับหนึ่งซึ่งประมุขของรัฐแต่งตั้งไปประจำยังสำนักของประมุขของอีกรัฐหนึ่ง เพื่อให้เป็นตัวแทนในการเจรจากิจการต่าง ๆ และดูแลผลประโยชน์คนในชาติของตนในรัฐนั้น ๆ. (อ. ambassador).
 พจนานุกรมไทย

อึกอัก

ว. อาการที่พูดไม่ออก ติดกึกกักอยู่ในคอเพราะกลัวหรือประหม่าเป็นต้น, กระอึกกระอัก หรือ อึก ๆ อัก ๆ ก็ว่า; เสียงอย่างเสียงทุบกัน; ทันทีทันใด, ปุบปับ, ไม่ทันไตร่ตรอง, ไม่บอกกล่าวเล่าแจ้ง, เช่น อึกอักก็ไป อึกอักก็ด่า, เอะอะ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เอกอัครสมณทูต

[เอกอักคฺระ-] น. สมณทูตอันดับหนึ่งที่สันตะปาปาทรงแต่งตั้งไปประจำสำนักของประมุขของอีกรัฐหนึ่ง เพื่อเป็นตัวแทนทางการทูต รวมทั้งทำหน้าที่ดูแลและประสานงานกับคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในส่วนที่เกี่ยวกับศาสนา มีฐานะระดับเดียวกับเอกอัครราชทูต. (อ. nuncio).
 พจนานุกรมไทย

หาก

ก. โบราณใช้เป็นกริยาช่วยหมายความว่า พึง, ควร, เช่น “อันไตรโลกย์หากบูชา” = อันไตรโลกย์พึงบูชา. ว. จาก, แยกออกไปอีกส่วนหนึ่ง, เช่น ออกหาก ต่างหาก. สัน. ถ้า, แม้, เช่น หากเธอมาฉันก็จะรอ; เผอิญ เช่น หากอักนิฏฐ์พรหมฉ้วย พี่ไว้จึงคง. (ตำนานเรื่องศรีปราชญ์), หากเดชพระจอมจุมพลป้องบไภยันต์. (บุณโณวาท).
 พจนานุกรมไทย

อักษรสูง

[อักสอน-] น. พยัญชนะที่คำเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงจัตวา ผันได้ ๓ เสียง มี ๒ รูป คือ ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงโท เช่น ขา ข่า ข้า คำตายพื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงโท เช่น ขะ ข้ะ มี ๑๑ ตัว คือ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห.
 พจนานุกรมไทย