ตัวกรองผลการค้นหา
บทมาลย์
หมายถึง[บดทะ-] (แบบ) น. เท้าผู้มีบุญ เช่นกษัตริย์.
บทร้อง
หมายถึงน. คำประพันธ์สำหรับขับร้อง, คำร้อง เนื้อร้อง หรือ บทเพลง ก็ว่า.
บทรัช
หมายถึง[บดทะ-] (แบบ) น. ละอองเท้า เช่น นางโรยนางรื่นล้าง บทรัช. (ลอ).
บทเรศ
หมายถึง[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า เช่น กราบบทเรศราชบิดา ท่านแล. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).
บทเรียน
หมายถึงน. คำสอนที่กำหนดให้เรียน, ข้อที่เป็นคติเตือนใจ เช่น บทเรียนในชีวิต.
บทลงโทษ
หมายถึงน. ข้อบัญญัติโทษทางอาญา.
บทวเรศ
หมายถึง[บดทะวะเรด] (แบบ) น. เท้า เช่น ถวายทศนัขประณตบทวเรศราชชนนี. (ม. ร่ายยาว ฉกษัตริย์).
บทวลัญช์
หมายถึง[บดทะวะลัน] (แบบ) น. รอยเท้า. (ป. ปทวลญฺช).
บทวาร
หมายถึง[บดทะวาน] (แบบ) น. ชั่วก้าวเท้า, ระยะก้าวเท้า, เช่น ทางเล็ก ควรบทวารผู้หนึ่งจะพึงไป. (ม. ร่ายยาว วนปเวสน์).
บทศรี
หมายถึง[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า (ใช้แก่เจ้านาย).
บทสนทนา
หมายถึงน. คำพูดที่โต้ตอบกันในการเรียนภาษา.
บทสังขยา
หมายถึงน. ชื่อโคลงแบบโบราณ.