คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ธนู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 159 รายการ

ตาแวว

ว. ลักษณะของตาที่มีความไวในการเห็นภัยอันตราย, หวาดระแวง, เช่น กาตาแววเห็นธนู.

นวย

ก. เยื้องกราย, กรีดกราย; น้อม เช่น คิดคิ้วคำนวณนวย คือธนูอันก่งยง. (สมุทรโฆษ).

ยิง

ก. ทำให้อาวุธเช่นลูกศรหรือลูกปืนแล่นออกไปโดยแรงด้วยกำลังส่ง เช่น ยิงธนู ยิงปืน.

ลูกธนูที่มีเสียงดังหวีดหวิว,ลูกศรที่มีเสียงดังหวีดหวิว

响箭

[xiǎng jiàn]

ลูกธนูที่ผูกด้วยเชือกไหมที่ใช้ยิงนกในสมัยโบราณ

[zēng]

ธนุรวิทยา,ธนุรเวท

[ทะนุระ-] น. วิชายิงธนูและการใช้อาวุธอื่น ๆ. (ส.). (ดู อุปเวท ประกอบ).

ธันวาคม

ธนฺว(ธนุ)+อาคม

ธนุสฺ+อาคม

ชื่อเดือนที่ 12 ตามสุริยคติ; เดือนที่อาทิตย์มาสู่ราศีธนู

accuracy

ความแม่นยำ

N

นักกีฬายิงธนูมีความแม่นยำในการยิงเป้าเคลื่อนไหว

สภาวะหรือคุณสมบัติที่ถูกต้อง เที่ยงตรง

สายธนู, ส่วนท่อนโค้งของวงกลมที่เส้นตรงตัดกับจุดสองจุด

[xián]

ในหนังสือโบราณ หมายถึงพืชชนิดหนึ่งมีหนาม ใช้นำมาทำเป็นลูกธนู

[hù]

เครื่องหมาย สัญลักษณ์เครื่องหมายยศแถบแสดงยศอินธนูแสดงยศ

符号

[fú hào]

กระหยับ

(กลอน) ก. ขยับ เช่น มือถือธนูกระหยับลั่น. (รามเกียรติ์ ร. ๑; ไกรทอง; สรรพสิทธิ์). (แผลงมาจาก ขยับ).