ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
楔子
[xiē zǐ]
钉齿耙
[dīng chǐ pá]
(ก่อสร้าง) ตะปูโลหะผสมทองแดงตัวเล็ก ๆ สำหรับตอกแผ่นตะกั่วหุ้มหลังคา
ปากหนีบยึดรอบประสานที่มีมุมสูงมาก 45 องศา ประกบมุมด้วยกาวหรือตะปูให้แน่น
締める
しめる
v1
锔子
[jū zǐ]
ก. ใส่ตรวน จำตรวนที่ขาโดยวิธีตียํ้าหัวตะปูที่ห่วงเหล็กสวมขาเพื่อไม่ให้ถ่างออกได้.
กระดก
V
แผ่นไม้ที่ใช้ทำสะพานตอกตะปูไม่แน่น จึงกระดกขึ้นมาเวลามีคนเหยียบ
้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง
น. ชื่อคีมชนิดหนึ่ง ปากมีลักษณะโค้งเข้าหากันคล้ายปากนกแก้ว ใช้ถอนตะปู เรียกว่า คีมปากนกแก้ว.
(ช่างไม้) ข้อต่อที่ใช้ไม้ดมาสองชิ้นประกบตรงหัวต่อ แล้วตีตะปูหรือสลักเกลียวยึด
鎹
かすがい
n
[ตฺรึง] ก. ทำให้อยู่กับที่ เช่น ตรึงตะปู ตรึงที่นอน ตรึงข้าศึก, ทำให้อยู่คงที่ เช่น ตรึงราคาสินค้าไว้, ติดอยู่ เช่น ตรึงใจ.