ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กัน-] (โบ; กลอน) ก. โหย, คร่ำครวญ, เช่น มีกระเรียนร้องก้องกรรโหย. (สมุทรโฆษ).
[โกนจะนะ] (กลอน) ย่อมาจาก โกญจนาท เช่น เสียงช้างก้องโกญจนสำเนียง. (สมุทรโฆษ).
ก. เปล่งเสียงดังก้อง เช่น บันลือสีหนาท; โด่งดัง, เลื่องลือ, เช่น ข่าวบันลือโลก.
[พันลาย] ก. มากมาย, เกลื่อนกลาด; เซ็งแซ่ เช่น ร้องก้องเสียงพรรลาย. (ตะเลงพ่าย).
สุรเสียง
N
เพียงแค่เราได้ยินสุรเสียงของท่านก็เกรงกลัวจนหัวหดแล้ว
เสียงก้องกังวาน หมายความว่า เสียงของผู้มีอำนาจ
พิภพ
้ชื่อเสียงความเก่งกาจในการรบของเขาก้องไปทั่วพิภพ
ท้อแท้
V
ก้องรู้สึกท้อแท้อย่างมาก หลังจากที่ได้ทราบว่าตนสอบไม่ผ่าน
แซว, หยอกล้อ
แซะพี่ก้องเรื่องสาวคนนั้นไปแล้ว
響き
ひびき
n
宽洪
[kuān hóng]
彪炳
[biāo bǐng]
惊天动地
[jīng tiān dòng dì ]