ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. วางยาพิษเป็นต้นให้เมาหรือให้ตาย เช่น เบื่อหนู เบื่อปลา. ว. เมา. น. เรียกสารที่ทำให้เมาหรือให้ตายว่า ยาเบื่อ.
ก. รู้สึกอิดหนาระอาใจ เหนื่อยหน่าย หรือไม่อยาก เช่น เบื่องาน เบื่อโลก เบื่ออาหาร.
ว. เบื่อมากเหมือนกับยารุที่ไม่มีใครอยากกิน เพราะมีกลิ่นเหม็นและรสขมเฝื่อน.
ว. ไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกันเป็นประจำ.
น. ยาพิษเป็นต้นที่กินแล้วทำให้เมาหรือตาย.
[สะแหฺลง-] (ถิ่น-อีสาน) น. ต้นแสลงใจ. (ดู แสลงใจ ๒).
ก. เบื่อหน่ายเพราะจำเจ.
詰まらぬ
つまらぬ
exp
没趣味
ぼつしゅみ
adj-na
倦怠
けんたい
n
手持ち無沙汰
てもちぶさた
詰らぬ